Tac.1V. 



i6s EERSTECLASSE 



§. 3. 



F/g. 1. Doch Iaat ons den Kever in de i** Fig. eens wat van naderby befchouwen. 

 Dezelve toont ons zyne bovenvlakte, welke, als gezegd is, eene zwart-blin- 

 kende koleiir heeft, en waar aan het deel, dat de vleugeldekiels uitmaakt, 

 wel het meefte rond verwulfd fchynt te zyn. De Kop is met vier fprieten 

 voorzien , van welken het vooraan ftaande paar langer is , dan die op zyde by 

 de oogen uitfleeken ; doch beide de paaren hebben aan de einden zwarte kolf- 

 jes , en zyn voor 't overige , benevens de zes pooten , roodachtig-bruin van 



Fig. 2. koleur. De 2^<= Fig. vertoont de ondervlakte van dezen Kever, die doorgaan- 

 de roodachtig-bruin is. Het Buikfchild, dat wy aan de voorige iborcen ge- 

 zien hebben, ontbreekt hier; en in de plaats van 't zelve ziet men , tufTchen 

 de pooten, eene, in de lengte uitloopende, tamelyk fmalle verhooging, aan 

 welker beide 7yden de pooten hunne inleding hebben. Het kortfte paar poo- 

 ten flaat onder het halsfchild , en de twee overige paaren zitten aan 't achter- 

 lyf vaft leder poot beltaat uit drie deelen; waar van het laatfte, aan de vier 

 achterften, van omtrent vyf kleine leden te zamengefteld, en tot aan 't mid- 

 delfte en grootfle deel , daar de twee doornpunten liaan , met bruine hairen 

 begroeid is; welken het roeien, dal met deze pooten gefchiedt , des te ligter 

 maaken. 



Zo dra my deze Kever bekend was, ftelde ik alle pooging in 't werk, om 

 ook den Worm te leeren kennen, waar uit hy zyn oorfprong mogt hebben; 

 maar alle myne moeite was by herhaaling vergeeffch. Ik deed myn beft wel 

 om te zien, of ik denzelven ook op die wyze machtig konde worden, zo ais 

 ik de voorigen verkreegen hadde; naamlyk uit de door een Wyfje geleide be- 

 vruchte Eieren; maar dat gelukte my voor ditmaal ook niet. Ja zelfs, de- 

 wyl ik federt eenige jaaren al dikwyls uitgeweefl was , om met myn Schepnet- 

 je te viiTen, en nog nooit een Worm gevangen had , van welken ik waarfchyn- 

 lyk vermoeden konde, dat hy in zulk een Kever veranderen zoude; zo begon 

 ik byna op de gedachten te konden, dat dezelve zich niet in 't Water, maar 

 op het Land onthouden moeft ; doch geduld en tyd hebben my eindelyk 

 beter geleerd. 



§■ 5- 



Toen ik in den voorigen Zomer eens aan den kant van een diepen poel zat, 

 en naauwkeurig toezag , of de daarin woonende Infeften zich niet door hun- 

 ne 



