DER W A T E R-I N S E C T E N. Tab. III. 197 



eene Mug of een ander Infc£l in werpt. Als mede, wanneer 'er maar veelen Tab. Iir. 

 byeen zyn,enhet hun aan 't noodig: voed/,el ontbre.ekc; want dan doen ze ge- 

 lyk ik te vooren van anderen gezegd hebbe, en pakken elkander aan; waarop 

 die genen, weiken eerd even verveld zyn , gemeenlyk te kort fcliiettn, en 'c 

 leven moeten laaten; nademaal hunne huid dan nog teder en week is, en zy 

 des te gemaklyker van anderen verteerd konnen worden. Hy, die 'er de proef 

 ,van neemen wil , behoeft Hechts de moeita aan te wenden , van diergelyke Wor- 

 men met een fyn fchepnetje uit het water te vilTen ; want daar in zyn ze aile 

 jaaren by menigte, van onderfcheiden ouderdom en grootte , te vinden. Zy 

 onthouden zich in loopende en in ftilflaanda wateren, en zo wel inflymopden 

 grond , als aan het gras en 't riet. 



De breed uitpuilende ronde oogen van onzen Worm verilrekken ten bewy- 

 ze, dat hy zeer fcherp in 't water moet konnen zien; waar vanmenop'tklaar- 

 fte overtuigd kan worden, wanneer men het glas, daar hy in is, maar even 

 met de hand of den vinger nadert: want dan zal hy terftond naar de andere 

 zyde wyken , of zich , als 'er eenige rysjes in zyn , daur onder zoeken te ver- 

 bergen. Voorts worden veelen van de Wormen dezer grootfte foorten meer 

 dan een jaar oud, en zyn van zulk een hard levensgeftel , dat ze, bykans een 

 gantfchen Winier door , zonder voedzel konnen beftaan. Toen ik in 't voorjaar 

 van 143 eenigen dezer Wormen ging vangen, kreeg ik 'eronder anderen een, 

 die reets gancfch volwafTen was. Ik bezorgde hun allen de noodige fpyze,en 

 in den daarop v Jgenden Zomer veranderden zy in Waternimphen van de groot- 

 fle fo'irt; behalve dat die gene, welken ik al volwalTen gevangen had, onver- 

 anderd overbleef. Maar dewyl zyne verandering my te lang vertoefde, en ik 

 hem eindelyk , toen de Herffl meeftal verllreeken was , geen voedzel genoeg 

 meer verfchaffen konde, zettede ik het glas, dewyl ik hem reets zo goed als 

 verlooren achtede , flochts voor het venfter. Doordien het nu dien nacht ta 

 melyk begon te vriezen, was het water des morgens met Ys bezet: dit toeval 

 gaf my aanleiding om eens weder naar mynen Worm te zien; maar toen vond 

 ik hem verflyfd en als dood op den bodem liggen. Na dat nu het glas byge* 

 val nog een paar nachten in de open lucht was blyven flaan , en de V'orll: aan- 

 hield, zettede ik het zelve, uit vreeze dat het in ftukken m-igt fpringen , we- 

 der in de warme kamer : en hier op zag ik des anderendaags , by de befchou- 

 wing van 't glas, met de grootfle v'crwonderlng, dat myn Worm niet alleen 

 weder leefde, maar zich ook vlug en fris vertoonde. Nochtans kon ik niet be- 

 fpeuren , dat de uitgeflaane Vorli hem hongerig gemaakt had: want, fchoon 

 ik hem fpyze bezorgde, liet hy dezelve echter onaangeroerd liggen. Ik plaac- 

 fle hem derhalve in den Kelder, om het andermaal bevriezen van 't water voor 

 te komen, en teiFens te 7ien, of hy dan zonder fpyze nog wel lang leeven zou- 



eb 3 dé^. 



