DER W A T E R-I X S E C T E N. Tah. V. 207 



vlakken eene groenachtig-geele koleur, gelyk uit de 4'''^ Fig. is af te neemen.T.us. V. 

 Ondertuflchen ziet men aan beiden , dat die zelfde vlakken, belialve hunne 

 fchoone koleur, nog in 't byzonder opmerking verdienen, om dat zezocierlyk 

 ingefneeden en gevormd zyn. liet achterlyf dezer Watcrnimphenis veelkolf- 

 achtiger, dan dut van anderen; en dcwyl beiden deze l'iguuren naar een Wyf- 

 je zyn afgetekend , zo ftaat hier nog aan te merken , dat het achterlyf van 't 

 Mannetje boven aan 't borstfluk veel ranker is. De groote blinkenae Oogen 

 zyn groenachtig-blaauw van koleur, en het daar tulFchenltaandevoorlluk , dat 

 van boven zwart is, heeft voor 't overi.;e meestal eene geele of groene verwe, 

 naar maate dat de vlakken geel of groen zyn. Ter zyde van dit voorfluk of 

 voorhoofd flaan twee korte Sprietjes ; en de zes pooten , die , als gezegd is , 

 hier korter zyn, dan in de 2"^ tig. , zyn aan beiden zwart. De met zwarte 

 aderen doorcoogen vleugels hebben geene andere koleur , dan dat ze glanzig, 

 helder en doorzichtig zyn ; echter hebben ze, aan 't einde van den voorfleu 

 rand , even als de meede vleugels der Waternimphen , een langkwerpig-vier- 

 kant zwart vlakje. Gelykerwyze nu voor 't overige het achterlyf der Water- 

 nimphe, in de 3 "•■ Fig., zich zwart en met geele vlakken vercierd , vertoont, 

 zo is in tegendeel de Borft geel en met zwarte ftreepen bezet j en op die eigen- 

 de wyze is 't ook gelegen met de groene foort. 



De bruine en geele .y hreedlyvige WaternimpHj> 



henevens haar en Worm, en deszelfs ver" 



mdering. 



De Worm , dien wy op Tah. VI. in de ï«« en 2^- Figuur afgebeeld zien , Tab YL- 

 heeft dezelfde Eigenfchappen als de voorbefchreeven ; maar aangaan- /^,^,'i. 

 de de gellalte, is 'er een merkelyk onderfcheid tuITchen die beiden te be- en 3. 

 fpeuren, dat we nu eens wat naauwkeuriger zullen nagaaru 



§. 2. 



In de i'^« Fig. laat zich de bovenvlakte van dezen Worm zien; waaruit 

 men terflond befpeuren kan , dat hy iets dikker is , dan de voorige ; als 

 mede dat zyn achterlyf van boven niet zo plat , maar wat hooger en dak- 

 vormiger is. De fprieten en Pooten vertoonen zich hier ook veel korter, 

 en zyne iets helderer grondverwe veroorzaakt, dat men de deelen van dea 

 rug, de vleugelfcheeden, de oogen en den kop, en de zwarte vlakken, met 



wei» 



