DER W A T E R I N S E C T E N. Tab. XVenXVL 54/ 



uit, fchoon hy meerendeels (lechts okergeel zy; want die koleiir is niet al- Tad.xv 

 ken helderer, maar men wordt ook in de bovenvleugelcn twte ganfch wit «" JiVL 

 blinkende vlakken gewaar , rondsoni -welken , in den grond , verfclieiden 

 donkere, verdwynende llreepen en vlakken gezien worden. Hoe deze Vlin- 

 der zich vertoone, als hy zyne vleugelen gellooten houdt, is in de s'^'' Fig. Fig. $. 

 onder 't oog gebragt; en de ó'= Fig. laat ons , behalve de ondervleugelen ,«° ö. 

 ook het aciiterlyf zien. Dit heeft eene groenachtige grondverwe, en de 

 ondervleugels zyn veelal wit, hoewel deze koleur, naar den voorftcn rand 

 toe, in 't okcrgeele verdwyne; boven dien zyn ze zeer teder en doorzich- 

 tig. Beide deze figuuren toonen ons daar benevens , dat de bovenvleugels 

 zeer fmal, en aan den achterften rand eenigzins golvend zyn; dat 'er tus- 

 fchen de beide heldere en groote vlakken nog drie heidere punten gezien 

 worden ; en dat ze met ettelyke aderen doortoogen zyn. Voorts worde 

 men 'er nog in gewaar , dat de beide ronde , kleine en zwarte oogen aan 

 de zyden verre uitlleeken ; en eiadelyk dat de fprieten lang , en de beide 

 achterlle pooten de langden zyn. 



§. 5. 



Waarin nu uit eigenlyk het voedzel dezer Vlinders beflaat , hebbe ik tot 

 nogtoe niet konnen ontdekken, doch hunne Rupfen hebben my doen zien> 

 hoe zy , behalve dat ze op de Water- Infeften en Watergewaflen aazen , 

 ook liefhebfters van VifTen , en bygevolg zeer fchadelyke fchepzelen zyn. 

 Op zekeren tyd , zo als ik bezig was , met eene tamelyke menigte dezer 

 Rupfen te verzamelen , om 'er myne onderzoeking op te doen, gebeurde 

 het, dat ik benevens dezelven ook een klein Visje , dat omtrent een duinx 

 lang was , met myn Schepnetje opfchepte. Doch naauwlyks had ik de Rup- 

 fen en 't Visje in een glas gedaan , en naauwlyks waren zy van de ontroe- 

 ring, waarin ik ze gebragt had , bedaard , of zy vielen op het Visje aanj 

 hielden het zelve met haare fcherpe kiaauwen zo vaft, dat het zich bykans 

 niet meer beweegen konde; en binnen een uur tyds was het zo verre op- 

 gepeuzeld , dat 'er weinig of niets van overbleeve. 



De 



