298 VOORBERICHT tot de BESCHRYVING der 



Tab. V. hy van de Strik -Springkhaanen, die op het Veld dood zyn blyven 

 liggen, aldus fchryfc. Het is geen gemeene flank van een Aas-, gelyk 

 cle andere foort van zich geeft , die men reets by haar leven van binnen 

 met Ongedierte en f Vormen bezet vindt; maar een andere ongewoone en 

 zvalgelyke Jlank , die een denkbeeld nalaat , dat alle andere denkbeel- 

 den , welke men van den vuiljlen reuk van zommige doode Menfchen kan 

 tnaaken , overtreft. De andere wyze van toebereiding , naar welke 

 men de Springkhaanen met eenig zout in 't water afkookt, heeft my 

 niet veel meer eetlufl: verwekt. Zy , die dezelve befchryven , zeg- 

 gen wel , dat de Springkhaanen alsdan van fraaak zyn gelyk onze 

 Kreeften; en ik kan ook niet ontkennen, dat de damp of waasfera , 

 diezy, wanneer ze nog warm zyn, opgeeven, een foortgelyken reuk 

 heeft; maar de fmaak is geheel anders, en heeft volftrekt iets walge- 

 lyks en tegenftrydigs by zich. Op zekeren tyd, juilt bezig zynde, 

 om met het kooken der grootften onzer Springkhaanen eene proef te 

 reemen, en dezelven teeeten; kwam een myner Vrienden my be- 

 zoeken , die het eeten der Springkhaanen beftendig tegen my flaan- 

 de gehouden , en zich veel moeite gegeeven had , om my te over- 

 reden , dat ik myn gevoelen zou laaten vaaren , en het zyne toe- 

 ftemmen. Deze gelegenheid waarneemende , vraagde ik hem , of 

 hy, dewyl hy juift ten rechten tyde kwam, myn Gaft geliefde te zyn , 

 en eene wel toebereide Maaltyd van Springkhaanen voor lief neemen 

 wilde? Hy ftemde myne noodiging ten eerden toe; maar als deze van 

 . hem zo menigmaal geroemde fpyze op den Disch kwam , verging hem 

 op eenmaal al zyn Eetluft; en hy begeerde ze zo min te proeven, als 

 andere vrienden , welken ik daar op verzocht had. Eenigen onder 

 hen, 't is waar, hielden zich als of ze 'er de proef zonder eenigen 

 walg van konden neemen,- maar zy hadden dit nieuwe voedzel naauw- 

 jyks door den mond, of ieder bekende met een affchnkkend gebaar, 

 dat hy 'er niets van durfde doorflikken; uit vreeze, dat het de uitwer- 

 king van een Braakmiddel hebben , en dienvolgende der Maage meer 

 tot lafl; , dan van nut weezen zou. 



§. 38. 



