320 BESCHRYVING der SPRINGKHAANEN en 



Tab-VIII. en 'er op die wyze de proef van neemen wil , zal wel dra overtuigd worden, 

 dat ik niets anders gemeld hebbe , dan 't gene met de waarheid overeenkomt. 



§. 9. 



Na dat nu de Eieren , als gezegd is , den Winter over in de aarde 

 verborgen gelegen hebben , komen 'er in 't voorjaar de jonge Springk- 

 haanen, in hunne volkomen geftake , uit te voorfchyn , behalve dat ze nog 

 geene vleugelen hebben; en wanneer men een volbroeid Ei opent, ziet men , 

 niet zonder verwondering, op hoedanig eene wyze , nevens de overige lede- 

 maaten , ook de lange Springpooten zo juist aan elkander liggen, dat, hoe 

 naauw het Ei ook anders zy, btt daarin beflootenSchepzel nochtans ruimte ge- 



Fig. 7 noeg hebbe. De 7''« Fig. vertoont ons een nog in 't Ei zittend Springkhaan- 



«» 8. tje, en in de 8"^ Fig. zien wy 'er twee, die eerll; uitgekomen zyn , aan welken 

 men reets alle de leden, inzonderheid door een vergrootglas, waarneemen 

 kan.* Indien iemand deze jonge Springkhaanen begeerde te zien , hy zou ver- 

 geeffche moeite doen , wanneer hy dezelven in 't voorjaar in 't gras ging zoe- 

 ken; want ze weeten zich, uit hoofde van hunnekleinheid,zeerwel te verber- 

 gen , om alle laagen te omkomen: doch die de Eieren in een glas bewaart, 

 zal dezelven gemaklyker te zien krygen. By toeneemenden wasdom vervellen 

 de Springkhaanen, even zo wel als andere lnfe6len;en wanneer ze eene maand 



fi'S' 9' oud zyn , hebben ze de gedaante van de 9*^^ Fig. Alsdan is 'er nog geen on- 

 derfcheid des Geflachts aan te befpeuren; dewyl ze allen, omtrent dien tyd, 

 van achteren flechts drie fpitzen hebben; doch wanneer ze tweemaal van huid 

 veranderd zyn , verfchynen de Wyfjes niet alleen met hunne legpyp, maar men 



fig. 10. kan dan ooji reets de vleugelfcheeden aan dezelven ontdekken , als in de io''« 



Fig, 



* Al wie het Franfche, in 't Hollandfcti vertaalde , en by de Erven van F. Hotittui» 'm \~6% 

 in klein Octavo uitgegeeven Kort begrip van de Hiftorie der Infelien leeft, en byzondcr acbt 



. (laat op het geen die Schryver in Let derde Stukje , pag. -jj. mededeelt . die zal niet wee- 

 ten , hoe dit met de vvaarneemingen van den Heer R'ufel overeen te brengen zy , en of fay 

 zulks van de Springkhaanen doorgaande voor waarheid moete houden , of niet. Ik zal hei 

 derhalven hier plaatzen , op dat men hetzelve te gereeder met dit^bericht moge vergelyken^ 

 het luidt aldüs: ,, Uit de Eitjes der Springkhaanen, welke de dreigende gevaarcn en vyanden 

 „ ontfnappen , komen, tot ons ongeluk, kleine witte Wormen te voorfchyn, die nietgrooter 

 „ zyn dan Vlooien. In twee of drie dagen neemen zy eene zwartachtige koleuraan, die ai- 



' „ lengs verzwakt, en ten laatdcn ros wordt; dan zyn zy in den flaat van Nymphen, waarin 



■ 5, ze omtrent vyfentwintig dagen doorbrengen , als wanneer zy ophouden te eetcn. Alle de 

 „ Infeiften volgen dien regel, om hunne bckleedzels des te gemaklyker af te leggen; zy wee- 

 „ ten , dat de onthouding hunne lichaamen doet krimpen , en derhalve hun rok ruim en vlot- 

 „ tend maakt &c." ('pmerkzaame Liefhebbers der lufcden zullen ligtlyk konnen zien, weii 

 keu van beide deze berichten het njeefte geloof verdiene, 



Kleemann,^ 



