KREKELS DEZER LANDEN. Tab. Xll. 337 



onder den tytel van Fauna Suecica te Leiden is uitgekomen, pag. i9<^'Tac.XII. 

 GiyUuin caudabifeta, alis itiferioribiis acumïnatis , iongii-ribus , pcdi'ms Jimplicibus; 

 den Krekel met den tweevoudigen flaart, wiens Ondervleugels fpits toelonpen 

 en langer dan de Oovenvleugels , doch wiens pooten (ten aanzien van die van 

 den Molkrekel ^ eenvoudig zyn. De tegenwoordige foort wordt Huiskrekel 

 genoemd, om dat ze zich gevvoonlyk in de Huizen of achter de Haardlledcn 

 onthoudt, en men denzelven nooit in de Velden ontmoet: terwyl in tegen- 

 deel de Veldkrekel altoos op het Land woont, en zich in de huizen niet zien 

 laat, ten ware men 'er denzelven met opzet bragte. Doch'zy zyn niet alleen 

 hierdoor van elkander onderfcheiden ; 'er is buiten dat ook een merkelyk vcr- 

 fchil in hunne geftalte, gelyk ons de volgende befchryving toonen zal. 



De Huiskrekels zoeken hun verblyf niet gereedlyk in alle huizen, maar 

 verkiezen boven anderen hunne bykans beflendige wooning in Bakkers-, Brou- 

 wers en Branders-huizen; en deze eigenfle wooningen zoeken ze nog liever 

 op het Land en in de Dorpen , dan in de Steden. Zy verraaden hunne te- 

 genwoordigheid, niet alleen door een fcherp gekri;.k of gezang; maar men 

 vindt ze ook by de Ovens en Schoorfteenen , in de voegen der muure, en on- 

 der vloeren, het gantfche jaar door, in menigte. Vermits 'er nu altoos zo 

 wel ouden als jongen by elkander zyn, konnenze onder de Inffften gerekend 

 worden, die een Gezellig leven leiden: doch de tyd hunner paaringe is niet 

 wel te bepaalen , dewyl 'er in ieder maand en ouden en jongen gevonden wor- 

 den. De ingang hunner wooninge is gemeenlyk eng, maar van binnen is de- 

 zelve zo ruim uitgehoold , als voor het getal van het daarin woonende huis- 

 gezin vereifcht wordt. Hunne fpyze beflaat voornaamlyk in nat en vochtig 

 graan; gemerkt zy, wegens hunne drooge natuur, de drooge fpyzen niec 

 gaarne aantallen; ten ware zy in de nabyheid niets vochtigs konnen vinden. 

 Miflchien zal ook de warmte, waarin zy zich gefladig onthouden, hen dor- 

 fligmaaken; want indien ze in hun verblyf niets vochtigs vmden, zyn ze 

 menigmaal genoodzaakt, de zweetige en vochtige kleederen en fchoenen aan 

 te taften. By dag blyven ze gemeenlyk verborgen; doch des avonds en des 

 nachts zoeken ze hun voedzel; wanneer ook de Volwaffenen zich dikwyls op 

 de vlucht begeeven, en by warme Zomers , als de Venfters open ftaan, van 

 't eene huis in 't andere vliegen. By zodanig eene gelegenheid gebeurt het 

 zomwylen , dat ze door dit uitvliegen verdwaald geraaken , en in een huis 

 komen, daar het gebrek aan 't noodige onderhoud hen juift niet fterk aan- 

 lokt. Wanneer dan zulk een verdwaald Diertje, om 't verlies zyner Gade, 

 in zyne eenzaamheid een klaaglied laat hoorenj wordt zulks by ligtgeloovige 



V v 3 Lie* 



