240 BESCHRYVING der SPRINGKHA ANEN en 



Taij. XII. 



§. 6. 



Onze Huiskrekel heefc een ronden blinkenden Kop, waaraan, op ieder 

 7yde, een rond zwarcbruin oog ftaat ; en van de eene tot de andere zyde, 

 dwars over den Kop , is een bruine Itreep getoogen, hoedanig een 'er oolc 

 nog aan den hals, en een iets kleiner over den bek, te zien is. Voor aan 

 de oogen hebben de hairvormige fprietjes hunne inleding, welken naar de zy- 

 den beweegelyk zyn ; en dewyl hunne lengte zich over het gantfche lyf uic- 

 flrekt, zo kan de Krekel , door middel van dezelven , alles voelen wat 'er 

 voor of achter hem zy. De bek is, gelyk aan de Springkhaanen , met vier 

 vreetpunten voorzien, van welken de voorften langer zyn, dan de achterften. 

 Aan 't laatile lid van 't achteriyf vertoont zich ook, op ieder zyde, eene ta- 

 meiyk lange fpits, die beiden in 't begin zeer na, doch aan 't einde verre van 

 elkander Haan; en fchoon ze niet zeer hard zyn, hebben ze nochtans eenige 

 llyvigheid. Dezefpitzen, hoewel onbeweegelyk , fchynen my echter zom- 

 tyds de plaats der Sprieten te bekleeden; wanneer naamlyk de Krekel in eenig 

 naauw gat zit , daar hy zich van de Sprieten niet kan bedienen; want als hem 

 dan van achteren iets te na komt , voelt by zulks door die fpitzen , en ftelc 

 zich terftond met de achterpooten te weer. Dit myn gevoelen komt my te 

 minder ongerymd voor, om dat ook de beide andere foorten van Krekels met 

 diergelyke fpitzen voorzien zyn. Het Voorlyf heeft van boven een Schild , 

 of eene platte vlakte, die even zo breed is als de Kop, en in den geelen grond 

 drie groote bruine vlakken vertoont. Deszelfs beide zyde deelen gaan recht 

 nederwaarts, maakende aldus aan ieder een fcherpen kant; hoedanig eenen 

 ook de van boven platte en naar de zyden geboogen Vleugeldekzels vcroorzaa- 

 ken. Dezelven zyn by de Wyfjes blinkend brum en geheel glad ; hebbende 

 aan het halsfchild overdwars, en aan de beide fcherpe zyde kanten, in de 

 lengte, een helderen flreeep. Deze loopt by de inleding fpits toe, is aan 

 Fig.i- den buitenften rand breed, en kan in de 8*^ Fig. duidelykft gezien worden. 

 Het eerfte en middelde paar pooten is veel tederer en korter , dan het ach- 

 terfte paar; aan 't welke inzonderheid de bovenfchenkels zeerflerk en dik zyn , 

 die eene heldere, geel - bruine koleur hebben , en met een iets donkerer dwars- 

 ftreep fchuins doortoogen zyn. ilet daar op volgende middelfte gedeelte der 

 pooten is wel veel dunner, inzonderheid aan het Knielid ; maar aan 't einde 

 wordt het allengs dikker; alwaar ook de grootfle van de twee reien der ftee- 

 kelfpitzen ftaan ; die ter zyden tot aan het Knielid oploopen , en hoe langer 

 hoe kleiner worden. Het overige gedeelte dezer pooten bell;aat, gelyk aan de 

 Springkhaanen, eerfl uit een lang, en voorts uit vier zeer kleine leden; wel- 

 ke laatflen den eigenlyken voet uitmaaken , en op het einde met een dubbe- 

 len haakvormigen klaauw voorzien zyn. Met den voorvoet der overige paa- 

 ien 



