KREKELS DEZER LANDEN. Ta^. XIV. 357 



zei zoekt; als dan zyn ze aan de boven vlakte van 't lyf bruiner , en van on Tac.XIV. 

 deren rooder. Omtrent deezen tyd vervellen zy ten derdenmaaie, en blyven 

 naderhand meerendeels in deze huid, den gantfchen Winter door , tot in 't 

 voorjaar, onder de Aarde; wanneer ze nochtans zomtyds grooter, en zom. 

 tyds kleinder gevonden worden. Als het vroeg koud wordt , en 'er een ruu- 

 we en langduurige Winter op i'olgt, kruipen of wroeten zy, om de koude 

 te ontgaan, des te dieper in de Aarde; het welk ook de rede is, dat men 

 'er omtrent dien tyd zelden een in 't gezicht krygt ; ten ware by geval 

 door het opgraaven: en dewyl ze in dien tyd geen voedzel hebben, konnen 

 ze ook in grootte niet toeneemen. Maar indien het een flappe Winter is , als 

 noch het Aardryk,noch de Gras wortelen bevrooren zyn, konnen zy hun voed- 

 zel vinden, en ook bygevolg grooter worden ; waar door ze dan de gedaante 

 van de 6'^^ Fig. verkrygen. In deze gedaante komen ze, by warm weer, al ^'''S' ^» 

 in Maart voor den dag, en zo de koude aanhoudt wat laater. Schoon men in 

 dien ouderdom alle hunne leden duidelyk konne befpeuren, ontbreeken hun 

 echter de Vleugelfcheeden , van welken men in deze Figuur even zo weinig 

 kan zien, als in die der voorgaande kleinere. 



Als nu vervolgens de vierde verandering van huid gefchied is , vertooneB zich Tab. XV» 

 ten laatften de Vleugelfcheeden, en alsdan verkrygt onze groote Veld-Krekel 

 allengskens de gedaante van de 7^^ Fig. op Tal?. XV. afgebeeld; in welke hy Fig. 7. 

 ten deele reets in /7/)n7 , enten deele eerfl in Mat gevonden wordt. Deze 

 grootte verkreegen hebbende, begint hy ook de Koorn- Akkers op te zoeken , 

 en daar 'er veelen byeen zyn , kan men de fchade , die zy 'er aan toebrengen , 

 zeer klaar befpeuren : nadetnaal het van zyne wortelen beroofde graan hier en 

 daar verkwynt en flerft. Maar dit nadeel wordt nog veel grooter , wanneer 

 de vyfde en laatfte verandering van huid daar is; na welke de Krekel 'er al- 

 toos, gelyk by de voorgaande vervellingen, wel een uur lang gantfch wit uit- 

 ziet. De Akkers, die het naafbe by de Weiden liggen, vallen zy, als reets 

 gezegd is , 't eerfte aan. Doch dewyl ze van de eene plaats naar de andere 

 voortkruipen, en zomtyds ledige Landen pafleeren moeten, zo gefchiedt zulks 

 altoos onder de aarde, opdat ze, by geval, niet van de Vogelen ontdekt, of 

 aan andere vyanden ten roof flrekken mogen; en hierom is 't iets zeldzaams, 

 wanneer men een Krekel by dag buiten de aarde bemerkt. Maar fchoon ze 

 onder de aarde voortkruipen , gefchiedt zulks evenwel kort aan de bovenvlak- 

 te, en men kan den weg, die ze genomen hebben , op een ledig Veld, dui- 

 delyk gewaar worden ; dewyl ze overal de aarde opwerpen , als of het door 

 eene kleine Mol gedaan ware. Wanneer nu de Landlieden dit befpeuren , dan 



2de Dee/s 2de Sfid. Z Z ^ graa- 



