KREKELS DEZER LANDEN. T^Z-. XV. 359 



konnen graaven. Want, als het met zyne Voorpooten de aarde ter zyden j^yj. XV. 

 fchrobben wil, drukt het te gelyk met zyn Borltfluk toe; waar door het meer 

 krachts kan oefFenen , en het weeke achterlyf teffens ruimte geeven , op dat 

 het onbefchadigd volgen moge. De Kop , die ten aanzien van 't gantfche 

 lyf zeer klein, en ook fpitzer is dan aan den kleinen Veld - Krekel , heefc , in 

 het voorbefchreeven borftfluk, eene zodanige inleding, dat dezelve naar ver- 

 eifch van zaaken, en ingetrokken en uitgeftoken kan worden. In dien kop 

 zitten twee kleine zwarte oogen, die, volgens het bericht van zomraigen, aan 

 "t Wyfje grooter zouden zyn , dan aan 't Mannetje; het welk echter, myns 

 oordeels , geen beftendig kenteken kan zyn. Voor dezelven ziet men twee 

 lange Sprieten, welken het Infedl, als het graaft, ter zyden legt. Aan den 

 bek beeft het een paar Vreetpunten, ieder uit vier leden beftaandCjWaar van 

 het laatfte een geel kolfje uitmaakt; en onder dezen befpeurt men twee ande- 

 ren, die, gemerkt zy maar uit drie leden beftaan, korter zyn. Ter plaatze, 

 alwaar het lange achterlyf zich met het voorlyf vereenigt , is het eerflgemelde 

 zeer dun , en niet verre van deze vereeniging zit het middelfte en zwakfte 

 paarpooten; waar boven de twee , flechcs tamelyk kleine, Dekvleugels ge- 

 zien worden; die eene zeer bleeke, lichte, okergeele grond verwe hebben. 

 Dezelven zyn met veele , zo wel fyne als grove , aderen doortoogen ; die , 

 naar myne gedachten , het eenigfte kenteken zyn , waar door men het Wyfje 

 van 't Mannetje kan onderfcheiden : want de Wyfjes dezer foorte hebben geea 

 legpyp , en het Mannetje maakt met de Dekvleugelen , gelyk de beide voor- 

 gaande foorten van Krekels, een trillend geluid, om het Wyfje te lokken; 

 waar toe ook zyne Vleugels met grover aderen doorweeven zyn. Dat het 

 daar en boven aan den wortel zyner Vleugelen eene roode vlak zou hebben , 

 die aan 't Wyfje ontbreekt , gelyk Ray zegt, (////?, Infe^. p. 65), wil ik 

 niet tegenfpreeken ; fchoon ik die tot heden nooit zo merkbaar rood bevonden 

 hebbe. Aangaande nu het geluid , dat deze groote Veld- of Mol - Krekel 

 maakt, zo flaat nog aan te merken, dat hetzelve niet zo helder is, als dat 

 van den kleiner Krekel; waar by teffens dit verfchil plaats heeft , dat de klei- 

 ne een trillend afgebroken , en deze een achtereenvolgend eentoonig geluid 

 flaat ; doch niet anders dan des avonds en des morgens , of voor en na den 

 op- en ondergang der Zonne. 



§-8. 



Zo klein als de gemelde boven- of Dekvleugels zyn , zo groot vindt men in 

 tegendeel de Hechts gedeeltlyk bedekte Ondervleugels; die de 9'^^ Fig. in y/g. n, 

 hunne gantfche uitgebreidheid vertoont ; en welken men , als ze geflooten 

 zyn, raeeflal voor kleine vleugeltjes zou aanzien: want dezelven zyn zo digt 

 te zamen gevouwenj dat ze alleen eene verheven lyfl over den rug van het 



Zz 2 ach- 



