KREKELS DEZER LANDEN. Tab. XV. 3^5 



ÜTig, dat dezelve den menfchen mede tot Voedzel diende. In het Voorbe- Tab. XV. 

 richt dezer Clafle is reets gezegd , dat men zich van de Springkhaanen ter 

 fpyze bedient; en hoe 'er JVIenfchen geweefl; zyn , die beweerd hebben, dat 

 het den Kinderen Ifraels geoorloofd ware dezelven te eeten , om dat ze op 

 vier beenen gaan,gerpieeten klaauvven hebben, en bovendien zo wel met de ter 

 herkaauwinge noodige Tanden als Maag voorzien zouden zyn : doch dit alies 

 is , even zo goed als aan den Springkhaan , by onzen Veld-Krekel te vinden; 

 derhalve zou hy , die den Springkhaanen voor eene lekke^ce fpyze houdt, zich 

 ook, by gebrek van dezen, wel van onzen gevleugelden Mol-Krekel konnen 

 bedienen , waar by ik dan wenfche, dat hem die maaltyd wel bekomen moge! 

 Naar ik blyve by myn voorig gevoelen , en kan niet gelooven, dat, om de 

 aangehaalde reden , het eeten der Springkhaanen den Kinderen Ifraëls geoor- 

 loofd zal zyn geweefl; ook zal ik tegenwoordig den geëerden Leezer, met de 

 herhaaling van 't gene in 't Voorbericht , en in de befchryving der grootfte 

 Springkhaanen dezes Lands, gezegd is, niet ophouden; alleenlyk moet ik 

 'er, raakende de herkaauwing, ter dezer gelegenheid nog iets by voegen. Ik 

 hebbe bevoorens al aangemerkt, dat zo wel de Heer Wel sch , als de Heer 

 MuRALT, onzen grooten Veld-Krekel ontleed hebben; en nu voege ik 'er 

 by , dat (JLiObRus jACOBiï;us het zelfde gedaan heeft ; (^zie Barthol. Act. 

 Hafnienf Fol. IF. pag 9.) Deze drie Heeren zyn gelyklyk van gevoelen , dat 

 dezelve, uit hoofde van zyne Maag, onder de herkaauvvende Dieren te reke- 

 nen is, fchoon ze, nopens het getal der Maagen, niet overeen Hemmen; ge- 

 lyk een ieder, die lull mogt hebben deze Schryvers zelven te leezen, by ge- 

 brek van hunne Werken, in de Mericologia van den beroemden J. C. Pei- 

 jERs, fag. 7. enz. zien kan; alwaar men hunne gevoelens, betreffende deze 

 Maagen, by elkander vindt. Doch Pcijers, die dezelven , terwyl hy een gantfch 

 Traktaat van de herkaauwende Dieren fchreef, met eene zonderlinge vlyt 

 onderzocht heeft, beweert geenzins , dat de groote Veld -Krekels herkaau- 

 wen. Want pag, 8. zegt hy: Dit hnude ik voor onbefjjiftbaar , dat de Maagen 

 der Mul- Krekels met eene byzondere kunfi zodanig toebereid zyn , dat 'er meer in de- 

 zelven verricht fcbynt te worden , dan eene geineene verduiving vereifcht. En pag. 

 198 en 199. laat hy zich aldus hooren : Doch gelykerivyze wy de herkaauwende 

 Dieren verdeeld hebben , zo moet ook het herkaauvoen in een wezcnlyk en een fchyn' 

 baar (ruminatio fimulata) herkaauwen verdeeld worden; wanneer 'er naamlyk, ter- 

 wyl het geen, dat inzonderheid tot de herkaaiuving verci/cbt ^vord , ten deele ontbreekt ^ 

 iets, dal naar het herkaauwen gelykt, gefchiedt. Op deze luyze vertoont zich by de 

 Zee- en Rivier- Kreeften alleenlyk iets dat naar eene herkaauwing gelykt , fckoon zyde 

 fpyze nog eens kaauwen : deivyl ze dezelve niet in den mond te rug baaien , maar met 

 de Tanden hunner Maagen vermaalen : want voor de tweedemaal flokhn zy dezelve 

 niet weder uit den mond, maar uit den Krop nederwaarts. Het rechte herkaauwen 

 eindclyk komt in 't byzonder den Fiervoetigen Dieren , en onder dezen voornaamlyk het 

 Vee toe. Men befpeurt zulks ten klaar jUn aan 't Rundvee , vervolgens aan de Her- 

 2dQ JDcei 2de Stui. Aa» 'f"» 



