jfo BESCHRYVING deH SPRINGK HAANEN éïï' 



Tab.XVI. breed , en flrekkcn zich over het achterlyf heen. Ter plaatze, daar hec borfl- 

 flulc met Ivet achterlyf vereenigd is , en van boven eene eenigzins breede vlalc- 

 te formeert, maaken ook de Vleugels eene diergelyke breede vlakte, die naar 

 achteren fpits toeloopt; alwaar ze aan de zyden eene gebroken fchèrpté heb- 

 ben. Het overig gedeelte dezer Vleugelen ziet 'er plat en glad uit, en is zo 

 fchoon geelachtig ■ groen , dat derzelver koleur veel overeenkomft hebbe met 

 die van het blad van een Oranje- 'Appelboom : daar benevens maakt de grove 

 ader of ribbe , die van de inleding afin de lengte door den vleugel loopt, en 

 aan de zyden nog meer aderen van zich geeft, deze gelykheid nog grooter; 

 invoege dat men dezen Springkhaan , hem van verre gewaar wordende, ligt- 

 Jyk voor een paar tegen elkander aan liggende Oranje -bladen zoude aan- 

 zien. Om deze eigenfte reden verdient hy met zo veel , ja miflchien met 

 meerder recht, den naam van het Wandelend- blad, als de drie foorten, wel- 

 ken op Tab. 1. II. III, en VII. afgebeeld zyn ; en van welken ik genoeg- 

 zaam meene getoond te hebben , dat ze geen wezenlyke Springkhaanen ge- 

 noemd konnen worden. Doch by den tegenwoordigen blykt zulks ten klaar- 

 ften , zo wel aan het gantfche maakzel , als aan de beide achterile Springpoo- 

 ten. Aan deezen flaat inzonderheid waar te neemen, dat hun middelfle en 

 langde deel van boven dikker, en van onderen dunner is, dan aan anderen; 

 en dat ze dus in zeker opzicht kuiten hebben; ook is dit eigende aan de 

 beide korter pooten te befpeuren. Dit gedeelte iswyders, zo wel aan de ach- 

 terfte als middelfte pooten, met twee reien fcherpe fpitzen, gelyk by andere 

 Springkhaanen, bezet; doch de twee bovenfte en dikfte fchenkels derSpring- 

 pooten zyn gantfch plat, en ook niet zeer grof Het kleinfte deel van alle 

 de zes pooten beftaat voor 't overige, uit even zo veele leden en deelen, als 

 by andere Springkhaanen. Deze foort draagt den Kop zeer nederwaarts ge- 

 boogen, invoege dat het halsfchild en de vleugels, in 't zitten, veel hooger 

 dan de Kop flaan. Deze Kop, die langwerpig rond en gantfch glad is, heeft 

 een paar kleine kogelronde oogen , en boven dezelven vertoonen zich een paar 

 hairvormige Sprieten; doch de bek is, voor zo veel ik aan 't gedroogde Voor- 

 werp hebbe konnen waarneemen, niet anders gefield , dan by andere Springk- 

 haanen. De koleur van den Kop is fchoon geel; maar het borllftuk. bene- 

 vens het overige van 't lyf , en de zes pooten , zyn meer Oker geel. Onder- 

 tuITchen is het zeer waarfchynlyk , dat deze koleuren , gelyk ook die der Vleu- 

 gelen, aan een levenden Springkhaan van die foort, 'er veel frider uitzien, 

 dan aan een gedroogden. Laat ons nu de a^« Fig. van Tab. XVI. eens be- 

 fchouwen. Deze vertoont ons 



Eene 



