-S7« BESCHRYVING DER SPRINGKH A ANEN em 



Tab-XVI. derzelven , van achteren, met twee reien lange en fcherpe fpitzen bezet is, 

 ziet men aan de eerfle of diklte bovenfchenlcel , zo wel aan haare boven als 

 onder vlakte, twee reien tandjes of fpitzen. Betreffende de beide overige 

 paaren of de kortere pooten , is wyders niets aan te merken ; nademaal ze aan 

 dezen niet anders gefield zyn , daii aan onze Springkhaanen. De Heer Lu- 

 dolf zegt (DiJJert- de Locuflis p. 5.} Het is zeer waarfchynlyk , dat 'er oek in 

 ds Indien Springkhaanen zyn ; maar geene van drie voet lang ; zo dat hunne Jchew 

 kels en beenen tot Zaagen konnen dienen y gelyk Pliniu s , op het goed geloof van 

 anderen, valfchlyk voorgeeft. Op dit gezegde, hebbe ik Plinius zei ven na- 

 gezien, en bevonden, dat hy in zyne h'atuurlyke Hijlorie, Tom, I. Lib. XI. 

 Lap. 29. aldus fchryfc: Men zegt, dat ze in de Indien drie voet lang zyn, en dat 

 hunne fchenkels en beenen, ah ze dro^g zyn, tot Zaagen konnen gebruikt worden. 

 Of 'er nu Springkhaanen van drie voet lang zyn, zal ik Plinius laaten ver- 

 deedigen; maar dat hunne fchenkels en beenen tot Zaagen konnen gebruikt 

 worden, komt my zo onwaarfchynlyk niet voor,- vermits men, volgens het 

 fchryven van den beroemden Heer I-Ie is ter in zyne Chirurgie, de Konfl 

 uitgevonden heeft , om met de hulzen of het kaf van 't koorn , ui: hoofde van 

 de kleine borftekjes, die 'er aan zitten, de Oogen te zuiveren. Doch laat 

 • ons weder op onzen Springkhaan komen , van wiens koleur nog het een en 'c 

 ander te zeggen is. Dat dezelve , by 't leven van dit Schepzel , fchoon groen 

 moet geweell zyn, blykt daaraan; dewyl, in 't gedroogde Voorbeeld zelve, 

 het achterlyf zich nog fchoon blaauw-groen vertoont; dat anders, van wegen 

 de daarin zittende vuiligheid, het eerfl zyne koleur verlieO:. De Vleugels 

 fchynen ook van achteren nog iets in 't groene door te flraalen ; en dit doet 

 jny denken, dat hunne gantlche koleur zo geweefl is; fchoon zy nu, moge- 

 ]yk wegens den ouderdom en verdrooging, zo als de overige deelen , flroo- 

 of oker geel voorkomen. De Springkhaan van deze foort , die de Heer 

 LiNCK in zyn l^abinet bewaarde, was, gelyk hy zelf getuigt, bruin van hf, 

 de kop iets lichter, en de tedere vleugels en het f pits der Monnikskap ,.{\v2izr door 

 het borflfluk te verftaan is,) het allerhicek/te ; doch op den rug, en de halve ach- 

 terpooten, was hy roodachtig- geel, cnz. Dienvolgens was de zyne, ten aanzien 

 der koleuren , van dezen onderfcheiden; van welken ik nochtans verzekeren 

 kan, dat hy het Origineel volkomen gelykt. Nu zullen wy overgaan ter be- 

 fchouwinge van de s*^-^ Hg, onzer XVI ^ Tab. en daar in zien wy 



Een wel kleiner, maat veel hyzonderer Springkhaan, die, naar het uiterlyk 



aanzien, veel vlugger is, 



S- 4- 



Fi£, 3. In welk Land dit Schepzel corfprongkelyk te vinden zy , kan ik niet zeggen. 



De 



