KREKELS DEZER LANDEN. Tab. XXI gpt 



daante heeft, dan de voorige; zo zal ik myne befchryving terftond met detiTAB.xxi. 

 laatften ouderdom , wanneer ze reets haare volkomen grootte bereikt heeft , 

 beginnen. De i"« /Vg-. van Tab, XXI. vertoont ons een Mannetje van dit^'^S'- '• 

 flach in eene zittende geftalte. Dezelven hebben gemeenlyk eene bruine 

 zwart befprenkelde grondverwe , echter ziet men aan de Springpooten ette- 

 lyke heldere vlakken; en het gantfche lyf is gemeenlyk het donkerde. Hier 

 by ftaat ook aan te merken , dat de eene Springkhaan altoos donkerer is dan 

 de andere, ja zelfs hebbe ik 'er gevonden , die geheel zwart of donker bruin 

 waren. Wanneer men , op eene ledige plaats van een Woud , dezen Springk- 

 haan te na komt, zal hy niet alleen fnel in de hoogte vliegen ,en zyne fchoon 

 roode Ondervleugelen laaten zien, maar ook een ratelend -geluid maaken, 

 overeenkomende met dat van de Ratelwachts of Klappermans , het welk aan- 

 leiding geeft om hem den Klapperman te noemen ; ook heeft het eenige over- 

 eenkomfl: met het kleppen by de Haazen-Jagt op zommige plaatzen gebruike- 

 lyk. Hy vliegt, wel is waar, met dit geluid niet zeer hoog , maar 't duurt 

 echter zo lang, tot dat hy allengskens weder op den grond nedervalt: doch 

 waar mede dit Infefl: hetzelve maakt, of het ten dien einde de Bovenvleugels 

 aan het halsfchild , of aan de Ondervleugelen wryft, kan ik niet bepaaldlyk 

 zeggen ; dan ik hebbe befpeurd , dat hy ook , by warm weer , een diergelyk 

 geluid over dag flaat ; fchoon hy in zyn verblyf niet gefloord worde, maar 

 vrywillig in de hoogte van de eene plaats naar de andere vliege. Voorts flaat 

 hier nog te melden, dat het Mannetje alleen dit kleppend geluid maakt; en 

 dat het buitendien geen ander gezang, naar dat van de Mannetjes der ove- 

 rige Springkhaanen gelykende , laat hooren; en ik kenne geene andere foort, 

 welke deze Eigenfchap heeft. De s''^ Fig. vertoont ons dit Mannetje met/j-^. c, 

 zyne fchoone uitgebreide Ondervleugelen, die eene hooge vermilioen - roode 

 koleur hebben, tot aan hunnen hockrand, die met eene tamelyke breedte in 

 't zwart- graauwe valt. De Bovenvleugels zyn Oker -bruin, en met donkere 

 vlakken befprenkeld; het lyf is iets donkerer, en meeftal een koleurig. De 

 Springpooten zyn het helderde , maar hebben aan de bovenfchenkelen zeer 

 donkere vlakken ,• en hun langer dunne deel is aan 't einde half zwart-graauw. 



§. II. 



Deze rood- gevleugelde Springkhaanen zyn my een langen tyd bekend ge- 

 weeft , voor dat ik 'er het Wyfje van ontdekken konde. Ik hebbe 'er ten 

 dien einde veelen geopend, in hoop dat ik, door de tegenwoordigheid der 

 Eieren, het Wyfje zou kennen, en dus het Mannetje leeren onderfcheiden; 

 maar ik kon nooit meer vinden dan de Zaadvaatjes , die altoos in 't lyf der 

 Mannetjes gevonden worden. Ik kende wel federt lang een Springkhaan ,i 



Ddd 2 die 



