392 BE9CHRYVING der SPRINGKH A ANEN en 



TAB.XXI. die dezen gantfch gelyk fcheen , maar hy was veel grooter en dikker , zo alis 

 Fig. 3. wy hem hier in de 3^'= fig. afgebeeld zien. Die grootte en dikte misleidde 

 my; ik wierd daar door bewoogen om denzelven voor eene andere foort te 

 houden; inzonderheid, dewyl ook de Vleugels , zo wel de bovenften, als de 

 onderde hoog-rooden , veel korter waren , dan aan 't reets befchreeven Man- 

 netje , en het onderlyf naauwlyks ter helfte van boven bedekten. Voorts» 

 fcheen dezelve ook daarin nog iets byzonders te hebben , dat zyne roode On- 

 dervleugels zich niet wilden laaten uitbreiden , toen ik zulks poogde te doen, 

 om hem in myne Verzameling te plaatzen. Ook bemerkte ik, als ik hem nog 

 leevend in de hoogte wierp , waar door men weldra ontwaar wordt , of een 

 Infeft zyne Vleugels konne uitbreiden , nademaal zy zich altoos door de 

 vlucht voor het vallen zoeken te bewaaren; dat hy niet in ftaat was om te 

 vliegen. By zodanig eene gefteltenis van zaaken , befloot ik eindelyk éénen 

 dezer Springkhaanen te openen, om te zien, of 'er Eieren of Zaadvaatjes in 

 zyn achterlyf waren. De eerlle , dien ik opende, deed my terllond een met 

 Eieren vervuld achterlyf gewaar worden; en in alle de genen , welken ik na- 

 derhand ten zelfden einde opende, vond ik ze altoos; ja eindelyk hebbe ik ze 

 ook van den Springkhaan zien leggen. Zy lagen buiten- en binnenwaarts in 

 twee reien , digt aan elkander, in 't lyf;zynde geelachtig van koleiir en langk- 

 £ett. a, ^erpig van gedaante , gelyk Letter a vertoont ; doch zo dra de Springkhaan ze 

 leu. b. gelegd had, wierden ze bleek groen, als by Letter h te zien is. Nu was ik 

 wel verzekerd, dat ik in dezen Springkhaan een Wyfje voorhad; maar niet, 

 of hy 't Wyfje van de befchreeven Mannelyke foort ware; derhalve gaf ik 'er 

 voorts naauwkeurig acht op ; tot dat ik ze ten laatflen zag paaren , en dus 

 volkomen overtuigd wierd, dat men deze beiderleie gedachten voor eenerleie 

 foort heeft te houden. Wyders toont ook het laatfte lid van 't lyf het on- 

 derfcheid des geflachts : want aan 't Mannetje is hetzelve met een paar dunne 

 fpitzen' voorzien; die aan 'c Wyfje veel dikker en eenigzins gekromd zyn^ 



§. 12. 



Het dikke achterlyf van dit Wyfje valt eenigermaate in 't donker rood-brui- 

 iie, en de overige deelen van 't lyf zyn meer Zand-graauw dan oker bruin j 

 doch de Sprini^pooten , mits2;aders derzelver dikke en grove bovenfchenkels, 

 hebben eene heldere of bleeke Oker geele koleur, en by zoramigen is 'er, 

 aan 't bovendeel, een rood vlakje te befpeuren. Alhoewel dit Wyfje rm 

 met geene Legpyp voordien zy, weet het nochtans zyne Eieren , zo wel 

 als de anderen van zyn geflacht , in den grond te brengen. Het zoekt 

 ten dien einde de gaten en fpleeten der aarde; en de tieren blyven den gant- 

 fchen Vinter door , tot in 'c naallkomende Voorjaar ,. veilig in dezelven lig- 

 gen. Na volgt 'er 



