394 BESCHRYVING der SPRINGKHAANEN en 



Tab,XXI. Kenteken uit neemen kan ; zo is ook daarenboven de grondverwe , zo wel aan 

 deze als aan andere foorten, zeer verfchillende, en nu donkerer, dan helde- 

 rer; ja zelfs hebbe ik 'er, ook onder dit groen-gevleugelde flach, gevonden, 



^'S' 7' die over 't geheel geelachtig- rood waren ; hoedanig een 'er in de 7*^^ Fig. af- 

 gebeeld is ; om nu van andere verfcheidenheden niet te Q)reek&n. 



§• 14. 



^'S' 5' In de 5'^« Fig. zien wy zodanig een Springkhaan in eene zittende geftalte; 

 die tot een bewys kan dienen , dat deze Springkhaanen , als reets gezegd is , 

 van verfchillende grootte zyn , nademaal dezelve miflchien een der kleinrten 

 is ; echter (laat hier aan te merken , dat de Mannetjes gemeenlyk van zulk 

 eene grootte zyn. En dat de hier afgebeelde een Mannetje van deze foort is, 

 kan aan de groene Ondervleugelen gezien worden, welken meerendeels door 

 de bovenvleugels heen fchemeren. Ik hebbe ook hier boven gezegd, dat men 

 deze Springkhaanen in menigte by eikanderen vindt ; en nochtans hoort men 

 ter plaatze , alwaar zy zich ophouden , geen zo fcherp geluid , als men wel 

 van zulk eene menigte vermoeden zou; om dat 'er niet alleen Mannetjes, maar 

 ook te gelyk Wyfjes by elkander zyn ; daar en boven is het Gezang der Man- 

 netjes dezer foorte niet zo zeer een fcherp geluid, als wel een geduurig en on- 

 ophoudelyk filTen of trillen te noemen. De Eieren, welken de Wyfjes leggen 

 en aan de aarde vertrouwen , verfchillen , ten aanzien der geflalte en koleu- 

 re , in geenen deele van die der anderen , fchoon ze naar gerade kleiner zyn. 

 Eindelyk zullen wy hier nog ter befchouwinge voordraagen 



Eene andere foort dezer Springkhaanen , met roozenverimge 

 Ondervleugekn. 



S- 15. 



Fig. 6. Deze foort wordt wel in woefte, doch, meer dan de voorige, in begroei- 

 de Landftreeken gevonden. De Ondervleugels geeven haar geene ongevalli- 

 ge gedaante. Dezelven zyn fchoon roozenverwig , hoewel ze aan den buiten- 

 rand iets in 't bruine vallen. Kene diergelyke koleur heeft ook doorgaans het 

 dunne en lange deel der pooten ; waar tegen de dikke bovenfchenkels eene 

 bruin gefprenkelde verwe hebben ; en 't Voorlyf, gelyk ook het achterlyf, is 

 insgelyks bruin. De fmalle Bovenvleugels vertoonen een geelachiigen grond, 

 4ie met donkere vlakken befprenkeld is , en door dezelven £iei men in de' 



leng- 



