KREKELS DEZER LANDEN. 7a^. XXIV. 405 



§. 5. 



De vlucht dezer Springkhaanen is zeer fnel , waartoe de grootte hunner Vleu- 

 gelen wel 't meefle bybrengt; en dewyl ze met derzelver behulp hooger konnen 

 vliegen dan anderen, zyn ze daar door ook in (laat van veel verder te vlie- 

 gen; inzonderheid dewyl ze altoos voor den wind af door de lucht zweeven. 

 De grootheid hunner oogen maakt ze ook fcherpziende ; zo- dat hy , die ze 

 vangen wil, hen niet te nafay diene te komen. Vermits het trillend geluid 

 der Springkhaanen in 't algemeen een teken hunner geilheid is, zo moeten de 

 Mannetjes der tegenwoordige foorte zeer geil weezen, om dat ze zich zo 

 fterk laaten hooren. Doch zy maaken hetzelve niet alleen met hunne twee 

 Bovenvleugelen, gelyk de Krekels, en de Springkhaanen , die op Tab. VIII. 

 XI. en XX- Fig. 8. 9. en 10. afgebeeld zyn , welker Wyfjes Legpypen heb- 

 ben; maar ook met hunne Springpooten. Dit hebbe ik opgemerkt, wanneer 

 die genen, welken ik in glazen bewaarde, by geval hun gezang lieten hooren: 

 want toen ik ze , geduurende hun gezang, naauwkeurig befchouwde, zag ik, 

 dat ze hunne Vleugels, niet zo als anderen, kort by de inleding bewoogen; 

 maar zy wreeven , met het dunne deel hunner Springpooten , zo behendig 

 heen en weder op hunne Bovenvleugelen, dat ze daarin den beften kroeg- 

 fpeelman niets toegaven. Zo vreemd als my dit in 't eerft voorkwam, zo ze- 

 ker wierd ik 'er van overtuigd , toen ik eens een Mannetje waarnam, dat me- 

 de een trillend geluid maakte , maar 't welk ik, in 't vangen, een der Spring- 

 pooten had doen verliezen : want het geluid van dezen was wel de helft zwakr 

 ker, dan dat van de anderen. 



§. 6. 



Buiten de reeds gegeeven befchryving dezer Springkhaanen , hebbe ik vaa 

 hunne overige deelen niets meer te zeggen, dewyl ze in alles met de andere 

 Springkhaanen overeenkomen , welken ik boven befchreeven hebbe. Ook is 

 het met hunne Paaring op de eigenfte wyze gelegen, als dezelv^e pag. 318. 

 §. 6. gemeld is. * Maar dewyl zodanig een Wyfje meer dan 100 Eieren 



draagt, 



• Hier omtrent echter heeft dit onderfcheid nog wel eens plaats; dat, daar by de voorgemeldea 

 het Wyfje het Mannetje beklimt, het by dezen dikwils gebeurt, dat het Mannetje op het Wyfje 

 zit; wanneer hy het onderiyf naar beneden, nevens de zyde van 't Wyfje, omkromt; alzo het- 

 zelve van onderen genaakt, en 'er zich met zyne haaken aan vaft houdt. Een myner Vrien- 

 den , een Liefhebber der Natuurlyke Hiftorie , heeft opgemerkt , dat het Mannetje een wit 

 melkachtig Zaad beeft. 



Kleemann. 

 Fff 5 



Tab. 

 XXIV. 



