414 BESCriRY v'lNG DER SPRINGKHA ANF/N en 



Tah. Ratiilef, over de Godlyke wysheid verwonderen. Men overiacege einde- 

 XXIV. lyk , zege hy in zyvïQ Akridotheuligie pafr. 139, eens het levenseinde dezer Luieren ^ 

 en wy zuUen ook daarin ahoos het wysbcleid van God ontdekken. IVam is 't geen 

 Wysbeul-, dat , daar de ^pringkhaanen door den tyi de ganifchc aards Z'iuden bedek- 

 hn, wanneer ze hing leefden, en alle hunne Eieren jongen voortbragten. Gvd een 

 kort leven aan deze Dieren heeft: toegelegd, en groi/te hciren in zodanige Landen 

 voert, alwaar hunne Eieren verderven, en zy fneuvelcn viocten'i Uit al die voorens- 

 gemelde blykc nu insgelyks ten klaarlle , waarom deze foort van Springk- 

 haanen alleen diegene zy, weike met heiren door de Landen trekt: want, 

 fchoon 'er onder dcze hciren ook andere Iborten gevonden worden, zal ech- 

 ter de hier befchreeven foort altoos den grootflen hoop uitmaaken ; en de 

 andere foorten zullen zodani^en zyn , welken in do Landen , die zy door- 

 trekken , hun gewoon verblyf hebben 5 maar zich gemeenlyk by den grootil<.n 

 hoop voegen , en met denzelven voortvliegen *. 



§■9. 



* I>e HoIIaiidfche Vertaaler , van bet meermaals door my aan<reliaa!Je Werkje , uit het Franfch 

 in 't Neilerdiiiifch overgezet, genaaiiiJ Kort begrip van de Ilijhrie der Infecieii , meldt ons in 

 het 3de Stukje, pag. 84.. uit liet IVde Deel van den Schryver der Hirtorie van Carel den Xlf. 

 Koning van Ziveedcn , (welk gefchrift men niet verwarren moet met het Leven van Care/ den 

 Xlf. door den Heer Foltaire befchreeven, en door J. Haverkamp vertaald,) hoe deze onge- 

 lukkige Vorfl in Besarabië zeer geplaagd geweert is door de Springkhaanen, 



„ Eene yflelyke menigte Springkhaanen (zegt hy) verhefce zich op den middag van den kant 

 „ der Zee, eerll: met kleine Zvvarmen , als Zeebaaren, vervolgens als Wolken, die de Lucht 

 „ verduifterden ,en dezelve zo dik en fomber maakten, dat de Zon in deze groote vlakte fcheen 

 „ te taanen, en voldrekt onzichtbaar werdt. 



„ Deze gekorvenen vloogen niet digt langs de aarde, maar ten naaften by op dezelfde hoog- 

 y) te, als men de Zwaluwen ziet vliegen, tot dat ze een Veld gevonden hadden, waarop zy 

 „ zich nederwerpen konden. Wy ontmoeteden dezelven dikwyls op den weg, waarvan zy 

 „ zich opgaven met een geluid, ten naarten by gelyk aan dat van een Onweder. Zy kwamen 

 „ vervolgens op ons als een ftormwind of hagelbuy nederflorten ; wierpen zich in dezelfde vlak- 

 „ tens , waarin wy waren , en zonder te vreezen van door de voeten der Paarden vertrecden te 

 „ worden, heften zy zich op van de. aarde, en bedekten het lichaam en het gelaat in diervoe- 

 „ gen, dat wy niet voor ons konden zien, tot zo lang, dat wy de plaats, daar zy zich ver- 

 „ hielden, waren doorgetrokken. Overal, waar deze Springkhaanen zich nederzetteden, niaak- 

 „ ten zy eene verfchriklyke verwoefting, en aten alle kruiden en gewa(l<;n , zonder uitzonde- 

 „ ring, tot aan de wortels toe, af; zo dat, in plaats van die heerlyke groente, waarmede het 

 „ Veld te voo.'en bedekt was, men 'er niets zag, dan eene dorre , zandige onvruchtbaare aar- 

 „ de. Men kan zich niet verbeelden, dat zt'.lk een klein Dier de Zee zou kunnen overtrek^ 

 „ ken , en evenwel heeft eene droevige ondervinding deze arme volkeren daar meermaalen vao 

 „ overtuigd; want na een kleinen arm vari den Pontu* Euxintis overgetrokken te zyn, terwyl 

 „ zy van de naby gelegen Landen of Eilanden komen, gaan zy voort, en vliegen nog gehecle 

 „ Provinciën door , alwaar zy alles verwoellen wat zy aantreffen , knaagende zelfs aan de 

 „ deuren der huizen." 



„ In China , zegt P. iii Ualde (men zie de Hidorie der Reizen, Tom. VI. pag. 490 ) zag 

 „ men insgelyks menigmaal eeue zo verbaazende hoeveelheid van Springkhaanen, dat hunne 

 „ vleugelen niallcanderen onder 't vliegen aanraakten , dat zy de lucht geheel vervulden , en de 

 „ Zon verduirterden. Men verbeeldde zich byna groote groene bergen van eene vervaarlyke ult- 



» ge- 



