420 BESCHRYVING der SPRINGKHA ANEN en 



Tah. worden. En buiten dat zyn de Vledermuizen geen Vogels; want niet al- 

 XXIV. ]een ontbreeken hun de \'ederen , maar zy leggen ook geen Eieren , en maa- 

 ken geen Neflen voor hunne Jongen, welken zy leevend baaren, en over al 

 mede draagen : doordien de jongen , die zomwylen vier t'eener dragt zyn, 

 zich met hunne klaauwen aan de Moeder vveeten vaft te houden, tot dat ze 

 zelven vliegen konnen, en in ftaat zyn om hun voedzel te zoeken. Doch ik 

 zal het hier by laaten, om myne Leezers niet verdrietig te vallen; dewyl ik 

 in dit Werk van Infcüen, en niet van andere l5chepzelen moete handelen. 

 Derhalve zal ik wederom tot het befchryven van andere foorten der eerftge- 

 noemden o\ergaan ; na dat ik hier , ten befluiie van de befchryving der 

 Trtk - Springkhaanen , nog geplaatfl; hebbe het volgende 



NABERICHT. 



iJier boven in de 6'^ § pag. 410. hebbe ik van de Trek-Springkhaanen ge- 

 zegd , dat bet IVyfje zyne Eieren zoiniyds ook wel aan de aarde vertrouwt , welke 

 bet met zyn achterdeel eenigermaate weet te openen; maar dat het dezeken meejl 

 aan andere lichaamen^ als grasjlengels, fieeuen, wortelen enz. legt, en ze teffens 

 overtrekt met een wit fchubii of Jlym, dat uit het teellid vooitkimt, doch kort daarna 

 bruin en hard wordt ; zo dat deze Eieren , zo wel als die in de Aarde liggen , tegen 

 de vorjl en de nattigheid, of andere toevallen , komen bcjlaan. iNlaar dewyl dit zo 

 riet geweefl is by deze foort van Springkhaanen , die in 't voorige jaar in 

 Vrankryk was , zou men my ligtlyk konnen befchuldigen , dat ik het Eier- 

 leggen dezer Infeéten anders befchreeven had, dan het inderdaad gefchiedt. 

 Die in Vrankryk naamlyk hebben, gelyk men ons bericht, hunne Eieren in 

 de aarde gelegd, en als men dezelven opdelfde, vond men ze by hoopen in 

 de gedaante van Worftjes liggen, die niet anders dan het achterlyf der Wyf- 

 jes fcheenen te zyn, en ook eene diergelyke lengte hadden. Hoedanig het nu 

 by dit Eierleggen toega, kyn ik niet eigenlyk zeggen ; doordien de piaatzen, 

 daar deze Springkhaanen nedervielen, te verre van ons af waren , en het my 

 dus onmogelyk was , om 'er een aanfchouwer van te weezen. Doch ik ben 

 niet vreemd van te gelooven, dat die Worfljes, waarin de Eieren der Springk- 

 haanen lagen opgellooten , waarlyk het achterlyf der Wyfjes geweeft zyn Al- 

 tans uit de befchryving , welke de Heer Scufani van de Springkhaanen, 

 die zich in 't jaar 1717. omtrent Rome bevonden , gegee ven heeft, (zie Epbem. 

 N. C. Cent. IK. en X. Append. pag. 485.) wordt duidelyk beweezen , dat deze 

 het achterlyf zyn; nademaal de Wyfjes met hetzelve tot aan het borftftuk in 

 de aarde boorden, en dan ftierven. OndertuQchen blyft myn gezegde, 't 

 welk ik uit het bericht van den Heer Melm bygebragt hebbe, niet minder 

 waar; en deze Springkhaanen hechten hunne Eieren , door middel van het 



flym , 



