KREKELS DEZER LANDEN. Ta^. XXVL 429 



ze daar ze verandert, zo is 't geen wonder, dat men dezelve dikwyls vindt; j^^ 

 en de Heer Markgraaf zal waarfchynlyk door diergelyk eene Huize be- XXVI. 

 droogen zyn geweefl; ; wanneer hy betuigde te gelooven , dat de Cicaden zich 

 te barften zingen; want, in de boven aangehaalde befchryving der Braziliaan- 

 fche Cicade , zegt hy : ik heb ze menigmaal dood , en in de lengte geborjkn , aan 

 dmjlam van een boom zien hangen. 



De orde der Figuuren op onze XX VI''^ Tab brengt ons nu weder tot de 

 volwasfen, gevleugelde Cicaden ; en wel tot het befchouwen van derzelver 

 ondervlakte. Hier zien wy , behalve de zes Pooten , den Zuig- Angel, de 

 Teeldeelen , en nog twee byzondere plaatjes of fchildjes ; die echter alleen 

 aan de Mannetjes gevonden worden. Men kan dezelven in de 3'^ en 4"^^ Fig. Fig, 3. 

 zeer klaar onderfcheiden ; ze worden door de letters a. a- aangeweezen, en ^" "i- 

 hebben, gelyk het overige grootfte gedeelte der ondervlakte, eene Oranje- "' 

 geele koleur. Aan de 5''^ Fig. welke ik voorbedachtlyk met uitgebreiden Fis- S. 

 Vleugelen getekend hebbe , opdat men ook de kleine Ondervleugels te zien 

 mogte krygen, ontbreeken deze Schildjes , nademaal dezelve eene Cicade 

 van 't Vröuwelyk gedacht verbeeldt: daar benevens ontdekt men hier te ge- 

 lyk het onderfcheid , dat door de Teeldeelen veroorzaakt wordt. De Schild- 

 jes , waar van ik eerft zal fpreeken , zyn aan verfchillende foorten grooter of 

 kleiner; gelyk zo die van de 4''« Fig. , de Schildjes van de 3^^ Fig., naar 

 gerade der grootte van 't Infe5l , verre overtreffen. Doch men zou 

 zich bedriegen, indien men daar uit beduiten wilde, dat de grootte der Schild- 

 jes altoos, naar evenredigheid der grootte van het Infeft, zy : want de groo- 

 te Indiaanfche Cicade van Tab. XXV. Fig. 5. die ook een Mannetje is, heeft 

 niet veel grooter Schildjes, dan die genen zyn , welken wy in de 3^^ Fig. de- 

 zer Tab. by a. a. zien. Aldrovandus vergelykt deze Schildjes by het 

 zaad, of de vrucht dier Kruiden, welken Lob el in deszelfs Stirpum Advev' 

 Jdria nova pag. 74. den naam geeft, van Thlaspi parvum Hieracii foHuin, Jive 

 Lunaria liitea Monfpel. ö* Leucoiuvt luteum inarinum ; doch die de nieuwer 

 Kruidkundigen Thlaspidinm noemen. Ze zyn aan de buitenfte vlakte eenigzins 

 verwulfd, van binnen wat uitgehoold , en buiten om met een fmal hoogzel 

 voorzien , dat eene foort van Zoom vertoont. Zo verre als deze Zoom gaat , 

 zyn ze vry; maar van boven, daar dezelve ophoudt, vindt men ze aan 't 

 Voorlyf, zonder eenig beweegelyk lid, vafl; gegroeid: ook hebben ze aldaar , 

 in 't midden, eene flyve fpitze Veer; waar door ze tegen de ondervlakte van 

 't lyf gedrukt worden. 



siJe Deel :de Stuk. I i i § ï '* 



