431 BESCHRYVING der SPRINGKHA ANEN en 



Tar. welken het klinkend geluid der Cicaden voorkomt, en dewyl dezelve hier reets 

 ^.^^'^• geopend is , zo valt dit huidje van zelf in 't oog. De 9'^"= Fig. van Tab. 

 if/i^dJ ^XV'II. vertoont de helft van eene op den rug geopende Cicade, en aldaar 

 en cc. ' kan men de Schulpvormige huidjes by dd. duidiyk ontdekken, waar tegen de 

 Letters cc. de Schulpvliezen vertoonen, zo als zy 'er van binnen uitzien; en 

 tuflchen dezelven is de vereeniging der beide Spieren, die echter hier zoda- 

 nig een hoek niet maaken , als de Heer de Reaumur opgeeft, en ter we- 

 derzyde naar de Schulpvormige huidjes uitloopen. Deze eigende Spierea 

 f'S' i°' en de nog daar aan vafl; zittende Schulpvormige huidjes, worden in de 10'*^ 

 J'ig., uit de Cicade geligt, vertoond. De Schulpvormige huidjes zyn by dd. 

 en daaronder loopen de beide Spieren; welken anders by e e. net op een pas- 

 fen , doch hier van elkander afgezonderd te zien zyn. Ieder derzelver heeft 

 van boven weder eene ovaal -ronde, eenigzins ingedrukte vlakte ; uit wier 

 Leu. ff. midden een fpitze Heel ff. voorkomt. Door deze fteeien nu, die de Heer 

 DE Reaumur Zenuwen noemt , zyn de Spieren, gelyk hy zegt, aan de 

 Schulpvliezen vaftgehecht; en door derzelver beweeging wordt het huidje of 

 vliesje dermaate uit- en ingedreeven , dat 'er eene klank uit ontftaa. Ik wil 

 deszelfs Helling daar omtrent niet tegenfpreeken ; maar dewyl ik niet bevon- 

 den hebbe, dat gemelde (teel aan 't huidje vafl zat; zo is 't my niet onwaar- 

 fchynlyk, dat het geluid voorkomt, ter oorzaake dat deze fleelen over het 

 Schulpvliesje heen en weder gewreeven worden ; gelyk men de fnaaren van 

 een Cyther doet klinken , door een zwak pennetje over dezelven heen te ftry- 

 ken. Ook hebbe ik uit die huidjes zelven , op de bovengenoemde wyze van 

 den Heer de. Reaumur, geen geluid konnen voortbrengen. 



§■ 15. 



Dus hebben wy alle de deelen , waar door de Mannetjes der Cicaden Zan- 

 gers worden, leeren kennen, en zullen nu overgaan ter befchouwinge van 

 de overige deelen , op Tab. XXVII. afgebeeld. Voor af egter moete ik hier nog 

 zeggen , dat de Cicaden haaren naam van deze bovengenoemde deelen ontvan» 

 gen fchynen te hebben. In 't algemeen wil men , dat het woord Cicada zyn 

 üorfprong van daar hebbe, qwd cito cadat , dat is, volgens de gemeene uitleg- 

 ging, dewyl de Cicaden fpoedig vergaan; doch Becmann beweert in zyne 

 ManuduÜio ad Linguam Lat'mam (j'c. pag. 358. dat deze naam zyn oorfprong 

 hebbe van "ihu «s£i»,'t welk zo veel zeggen wil, als door een beweegelyk vlies- 

 je een gezang te maaken ; betekenende Cicum of Ckcnm een dun vliesje der 

 Granaat- Appelen. Nu is 't wel waar , dat Becmann zelf dit werktuig des 

 gezangs niet kende, nademaal hy de Vleugels , als dunne vliesjes daar voor 

 gehouden heeft; maar dewyl ons bekend is , dat zulks, fchoon een ander, 



noch- 



