440 BESCHRYVING der SPRINGKH A ANEN en 



Tab. voorfchyn kan doen komen; zo als dezelve ons by Lett. w. vertoond wordt. 

 XXVII. Deze is zwart-bruin van koleur, en beftaat uit drie deelen , welken te zamen 

 Lett. w. wel als één punt uitmaaken , maar zeer gemaklyk van elkander af te zonde- 

 Lett. X. ren zyn. De middelfle by Lelt. x. is eenigzins helderer van ko'eur, dan de 

 beide anderen; die, als ze aan eikanderen liggen, dezelve befluiten; en de- 

 zen zyn aan de uiterlle einden, ter wederzyde , buitenwaarts, met kleine, 

 tedere tandjes voorzien. Indien nu de Cicaden, gelyk men zegt, alleen 

 van den Daauw leefden, zouden zy zulk een Steek-Angel niet noodig hebben; 

 dewyl deszelfs gefleltenis duidelyk aanwyft , dat hy niet alleen toe zuigen , 

 maar ook tot inbooren gefchikt is , waarom ik gerufllyk myne toeftemming 

 geeve aan hun, die zeggen, dat de Cicaden, door behulp van haaren Zuig- 

 en Voedzeltrekkenden- Angel, het fap uit de fchorsfen en bladeren der Gewas- 

 fen weeten te krygen ; het welk ook door het bericht van een Vriend aan den 

 Heer de Reaumur beveiligd wordt. Deze fchreef hem, hoe hy menig- 

 maal befpeurd had, dat, wanneer hy eene Cicade vong, zo als dezelve aan 

 een boom hing, de Angel niet zo te gelyk wilde volgen, vermits het einde 

 daar van in de fchorfe van den boom zat. Daar benevens vindt men onder 

 de bewysgronden , door den Heer GeÖffroy * bygebragt, om den oor- 

 fprong van 't Manna uit het fap van den Eflenboom te beweeren , insgelyks , 

 « verhaald , hoe men dikwyls gezien heeft , dat de Cicaden en andere Infeden 



inde fchorfe van dezen boom booren ; en dat 'er dan naderhand, wanneer 

 ze verjaagd worden , Manna uit voort vloeit. Deze laatfle omftandigheid zal 

 ook waarlchynlyk den Heer Linn^eus aanleiding gegeeven hebben, om onze 

 Cica.dQ Cicada Mannif era, oi de Mznnz voortbrengende Cicade, te noemen: want 

 in zyn Stelzel der Natuure (in de nieuwfte Stokholmfche Uitgaaf van 1748. 

 pag. 60.) haak hy acht foorten aan, van welken hy de zesde Cicada Manni- 

 fera noemt, waar door hy ongetwyflfeld het alhier befchreeven Infefi: verflaat.'; 

 dewyl hy dezelve noodwendig moet kennen; en de overige van hem aangehaal- 

 de foorten louter anderen zyn. Onze Cicade leeft dan bygevolg veel eer van 

 't fap der boomen , dan van den Daauw, en daarom wordt ze gemeenlyk op 

 de boomen gevonden, naar uitwyzen der berichten van alle degenen, die 

 'er van gefchresven hebben. Dit fap nu, 't welk zy tot haar voedzel uit de 

 boomen trekken , verandert by haar , even als by andere Infeóten , in eeae 

 bloedgelykende vochtigheid, maar die niet rood is; en wanneer An.\creon 

 zegt, dat de Cicaden, even als de Goden, geen bloed hebben , ontkent hy 

 echter zodanig eene vochtigheid niet : want de Heidenen waren van ge- 

 voelen , dat hunne Goden , in ftede van bloed , eene zekere waterachtige 

 vochtigheid hadden. 



* TraHattis de Mater ia Mcdkét Qc Tom, II. p. 588; 



