KREKELS DEZER LANDEN. Tai. XXVIII. en XXIX. 445 



fe6l den naam van Lantaarndraager verkreegen heefc ; aangezien het zei- Tab. ' 

 ve , volgens het bericht van Mejuffrouw Merian, by nacht een helder ^^vni. 

 licht verfpreidt. Ik kan dit te minder tegenfprecken , gemerkt ook de Heer ^"^^'^ 

 Grew zulks airede gezegd heeft; betuigende, dat dezelven, wanneer 'er twee 

 of drie dezer Infeften , aan een ftok vatl gemaakt , of anders , behoorlyk ge- 

 fchikt, gebruikt worden , den Reiziger lichts genoeg verfchaffen om op den 

 weg te konnen zien. Maar dewyl dit Infeft niet alleen aan 't laatfte lid van 

 zyn achterlyf, maar ook op de bo venvleugels fchemert, en, even als het by 

 nacht lichtende vermolmd Hout, als de Phosphorus , of als de drie laatfte en 

 by nacht lichtende leden van het St. Jans Wormtje, blinkt ; zo zou het niet 

 alleen met zyne Lantaarn, maar ook met zyne andere deelen konnen lichten, 

 en bygevolg een nog grooter licht, dan mee de Lantaarn alleen , verfpreiden. 

 Doch de reden , waarom het licht van zich geefc , weete ik niet te zc-ggen ; 

 en het kan hemzelven, om te zien, zo weinig baaten , als ons eene aan 't 

 voorhoofd boven de oogen brandende vlamme verlichten zou ,• des ik denke, 

 dat het voornaamlyk diene , op dat deze Schepzels zich door dit licht aan 

 elkander te kennen zouden geeven. 



§ 25. 



Ter wederzyde is deze, tot hier toe befchreeven, Lantaarn, by de twee 

 reien knopvormige vlakjes , van 't begin af tot aan 't midden , eenigzins tak- 

 kig, doch achter den eerften en grootflen tak ziet men eene holligheid , waar- 

 in de Oogen liggen. En 't fchynt in den eerften opdag als of ons Lifeél aan 

 ieder zyde meer dan één Oog hadde, nademaal 'er in ieder holligheid drie 

 ronde üogvormige deelen gezien worden,- maar dat zulks zo niet is, zal ons 

 de ;'« Ftg. van Tab. XXIX. aantoonen,- alwaar die holligheid, in welke het ^'■S'» 4» 

 Oog ftaat, iets vergroot, en in de eigenfte gedaante afgebeeld voorkomt, als 

 dezelve aan 't Infeél gevonden wordt. Hier uit bemerkt men , dat 'er maar 

 één enkel Oog te vinden is; want hetbovenfta , ronde en verheven deel, dat 

 we in deze holligheid zien , heeft niet alleen een fterker glans , dan de twee 

 overigen, maar het is ook van zodanig eene geftehenis als de Oogen van an- 

 dere InfeiSten; dat is, het ziet 'er net^'ormig uit, en heeft ontelbaar veele 

 vlakten , welken allen , als zo veele Oogen , gefchikt zyn om te zien. Aan 

 het daar onder ftaande insgelyks verheven ronde deel, dat iets kleiner is, 

 befpeurt men in tegendeel in 't geheel geen glans ; ook beftaat het uit zeer 

 veele, gantfch kleine, rood-bruine, ruwe wratten, en het heeft daar be- 

 nevens, gelyk een gegooten looden kogel , waarvan het ingietzel nog niet 

 afgenomen is, eene foort van hals. De Heer Grew is van gevoelen, 

 dat, indien deze twee lichaamen, waar van 'er in ieder oog holte één ftaat, 



2de Deel ade Stuk. L 1 1 niec 



