fiuXXlX. 



446 BESCHRYVING der SPRINGKHA ANEN en 



Tab. riet voor de ooren van 't Infefl te houden zyn, zy ten minflen de Wortelen 

 «.n^Yiv ^'^" ^^^^ Hoornen of Sprieten konnen weezen ; maar de Lantaarndraager, 

 dien hy befchryft , was hier en daar befchadigd, waar door hy op die gedach- 

 ten geraakt is. Mejuffrouw Merian integendeel maakt geen gewag van 

 diergelyke hoornen, fchoon zy ook de Oogen van ons Infeiï niet naar den 

 eifch vertoone, en de Heer de Reaumuu, die ze veel naauwkeuriger heeft 

 waargenomen, heeft ook dit kogelvormige deel wel befpeurd; dat hy, teii 

 opzichte van de Oppervlakte, by Chagryn-leer vergelykt; maar dat het de 

 wortel van een hoorn of fpriet zou weezen, is niet in hem opgekomen *. Wat 

 my belangt, ik geloove veel eer , dat het ftrekt ter befchuttinge van 't Oog; 

 welken dienft men, zo 't my voorkomt, ook heeft toe te fchryven aan he: 

 derde kleine en gladde knopje , dat men tuflchen het waare Oog , en de- 

 Wrattenvormige verhooging zittende, gewaarwordt f. 



§. z6. 



• De Heer Dr. y. H. Siiher heef: in zyne in 't jaar ï^Si. uitgekomen Kentekens der Infec- 

 ten, pag, ^6. tegen den Heer Röfel beweerd, dat deze Lantaarndraager nacuurlyk met Sprie- 

 ten voorzien zy. De gronden , waarop hy het aanweezen der Sprieten aan dit Infeft bouwt , 

 zyn zodanig, dat ze alle geloofwaardigheid verdienen, en te gelyk toonen , dat wyle de Heer 

 Röfel zelf een zodanigen Lantaarndraager moet afgebeeld hebben , die zyne Sprieten reets 

 verlooren had, dewyl hy ze niet meer aan denzelven gevonden heeft. De woorden van den 

 Heer Dr. Sulzer luiden in dezer voege: „ Nog is ten opzichte van den Kop dezer Infeflen 

 „ aan te merken, dat de groote Indiaanfclie Lantaarndraager (zie RSfels tweede Deel Tab^ 

 „ XXL\.) Sprieten beeft; welken enkel uit twee leden beftaan , en van eene zo merkwaar- 

 „ dige gefteltenis zyn , dat ik verwonderd ben , waarom de onvermoeide en bekwaame Heer 

 „ Rijfel dezelven, vermits hy zulke Lantaarndraagers by der hand had, niet eigeiiiyker en in 

 „ 't profil afgebeeld; en waarom hy ze niet voor Sprieten erkend heeft, daar ze immers op 

 „ de gewoone plaats ftaan , en niets anders konnen zyn. Het eerfle lid derzelven is cylin- 

 „ dervormig, beweegt zich in eene Noot, ("ronde uithooling, ) en is niet langer dan zyn door- 

 „ meeter. Het tweede lid gelykt naar den Aardkloot van Manpert/tis ;. is rond, en aan bei- 

 „ de de poolen te zamen gedrukt; van ontelbaare kleine hoogten bedekt, welken 'er uitzien 

 „ als Wratten; zo dat de ganifche Kloot by niets beter, dan by een Ecbimtcs (Zee-Egel,) 

 „ vergeleeken konne worden. Deze Wratten hebben in 't midden eene opening , die geheel, 

 „ doorgaat. Inwendig is de knop hol, zo als ook het eer(le[lid. Ik wenfche, dat die genen, 

 „ welken levendige Lantaarndraagers magtig koimen worden , deze Sprieten eens naauwkeurig 

 „ onderzoeken mogen; en ik hoope, dat, byaldien ooit deze Werktuigen, die alleen den In- 

 „ feften eigen zyn, en Sprieten of Voel-armen genoemd worden, gekend, en de eigenlyke 

 „ grond hunner befiemminge ontdekt moge worden , dat zulks by dezen Lantaarndraager het 

 „ eerfle zal gefchieden. Voor zo veel ik tot hier toe het maakzel dezer deelen in 't algemeea 

 „ hebbe konnen befchouwen , dacht ik telkens, dat het veel eer de ooren waren, dan zoda= 

 „ nige ledcmaaten, die alleen tot voelen en tallen dienen." 



Kleemann. 



\ Misfchien zyn deze kleine, gladde knopjes niet enkele kccpjes, maar even zulke kleine oogen» 

 ols de Cicaden 'er 3 aan 't vooiioofd hebben. 



K1.EEMAMI. 



