l^REKELS DEZER LANDEN. 455 



i 



liESCHRYVING 



Der Springkhaanm , die in de jaar en 1747 en 1748. in Wallachyc, 



Moldavië en Zevenbergen geweeft zyn , en der middelen dit 



men ter Uitrooijinge gebruikt heeft. 



Eerstlyk. Wanneer i en van ixiaar zyn de Springkhaanen in Zevenbergen> 

 gekomen ? 



Jntvjoord. Uit Wdlachyë en Moldavië, en meeflal tiinchen de Geberg-^ ■ 

 tens over de Pasfen; naamlyk niet verre van Hermanllad, door den zoge- 

 naamden Rooden-Torens Pas ; doch by Croonftad over verfcheiden diergelyke. 

 Pasfen; welken ten deele in Wallachyc , en ten deele in Moldavië, de geraee» 

 ne Landwegen zyn. 



Ten tweeden. In welk een tyd van 't jaar ? 



Antvioord. In de maand Auguftus 1747. zyn de eerde Springkhaanen, met 

 op elkander volgende Zwermen , door de bovengemelde Wegen in Zevenber» 

 gen gekomen; wanneer 'er wel inzonderheid eene Vlucht by den Rooden- 

 Toren was, die wel 3 of 4 uuren duurde, en zo digt op elkander vloog , dat 

 het fladderen en aan elkander flooten hunner dunne Vleugelen een fomber ge- 

 luid maakte, gelyk doorgaans gefchiedt. 



Deze vliegende Zwerm had ettelyke honderd vadems in de breedte, en 

 nog meer in de hoogte; invoege dat men den Hemel niet zien konde, en de 

 Zon 'er door verduifterd wierd; ja zelfs konden de Menfchen, wanneer die 

 Gedierte naby de Aarde vloog, elkander op een affland van 20 treeden niet 

 onderkennen. 



Vermits ze nu in den gemelden Pas, welke, langs den Alt-Vloed , eenige 

 Mylen verre tot in 't open Veld van Wallachyc loopt, een tydlang over '« 

 Water moetende vliegen , en geen bekwaarae plaats om neder te vallen, en hun 

 voedzel tekrygen, gevonden hadden, zyn ze, tamelyk vermoeid, omtrent 

 den rooden Toren in 't open land, aan den Weftkant, en voorts op de nog 

 onrype Zomervruchten , als Haver, Garft en Turkfche Tarwe ; mitsgaders 

 op de Weiden, ledige Velden en Struiken nedergevallen. En toen men , ge- 

 duurende hunnen heirtogt, voorby den rooden Toren, het kanon op hen los- 

 brandde , heeft men gezien, dat ze in die llreek, werwaarts de reuk en damp 

 van 't buskruid heen vloog, zich een weinig verdeelden; maar na eenige mi- 

 nuten, weder in voorige orde by elkander komende, voorttoogen. 

 Ten derden. Fan welke koleur , en gefialte zyn dezelvenl 

 Antwoord, Men vindt ze, naar maate dat ze vroeger of laater uitgebroeid, 



Mmm 2 vol- 



