482 B E S C II R Y V I N G der 



§• 7. 



Tab. I. Betreffende de bovengemelde Eigenfchap onzer Rupfe, van een helder vocht 

 uit te fpuiten , moete ik ten Hot dezer befchryvinge nog iets melden. De 

 Heer de Reaumur, die, in zyne meermaals aangehaalde Mcinoiie , wyd- 

 loopig handelt van de Bafterd- Rupfen, maakt van de onze geen gewag ; maar 

 zegt van eene andere, die zich op het Geitenblad, {Caprifuïuun ) , of op de 

 Roos van Jericho onthoudt, het volgende. Deze Rups heeft iets byzonders , 

 het welk veclHgt niet aan allen eigen is; toen ik Ze des morgens ving, zag ik, dat 

 baar ly f alom me met waterdruppe'tjes bedekt wierd, 'welken daar uit voortkwamen. 

 Dit water of vocht is eenigzins kleeverig; en fc hoon het zeer helder en vloeibaar zy, 

 beeft het nochtans een jUrken en onaangenaamen reuk. Ik Zal thans niet trachten 

 uit te leggen, waarom het lyf dezer Bajterd- Rupfen genoegzaam doorboord zy, zo 

 dat 'er bet water uitgeperft konne worden. Nochtans zou ik denken , den bal niet 

 gantfch mis te flaan , wanneer ik zegge, dat die gaten, welken het Iifefi modig 

 beeft, om een gedeelte der Lucht, die het ingeademd heeft , weder uit te laaien , waar* 

 fchynlyk dezelfden zyn, waar door het water uitgaat, met het zvelke de vaten te 

 cvermaatig opgevuld zyn. De Rupfen hebben my elders gelegenheid verfchnft , om het 

 aanweezen dier gaten te bcTX/yzeii , welken de huid doorbooren , op dat de lucht der 

 kleine luchtpypjes 'er een uitgang door vinden moge. Dit gezegde fchynt myne bo- 

 vengemelde Helling te wederfpreeken ; te weeten, dat onze Bafterd -Rups dit 

 water door de bekende luchtgaten uitfpiiit; doch ik ben niet vreemd van te 

 denken, dat het met de genoemde Bafterd- Rups van den Heer de Reau- 

 iiUR even zo gelegen is , als met de onze; want hy heeft ze niet ten tyde 

 der uitfpuitinge van 't Water , maar naderhand , gezien ; en onze Rups is 

 ook, na dat ze 't water uitgefpooten heeft, nog vol druppelen; en dezen 

 zyn 'er , of meer of minder, naar maate dat ze veel of weinig waters te gelyk 

 uitgefpooten heeft , aan te befpeuren. Voorts zal ik zyn gezegde daar laaten , 

 tot dac ik die Bafterd -Rups, waar van hy fpreekt, zelf hebbe leeren kennen: 

 blyvende het intuiTchen evenwel onbetwiilbaar, datjde onze het water door de 

 gewoonlyke luchtgaten uitfpuit; waarvan een ieder, die de moeite neemen 

 wil , van ze op de Wilgeboomen te zoeken , overtuigd kan worden- Om ech- 

 ter de laatfte woorden van den Heer de Reaumur wel ie begrypen, 

 Haat hier nog aan te merken, dat hy in de derde Memorie van 't Jierfté 

 Deel , waarin hy verfcheiden deelen der waare Rupfen verhandelt, aan- 

 toont, dat ze een gedeelte der lucht, door de Spiegelpunten , ofzichibaare 

 J^uchtgaten, ingezogen, door andere onzichibaare weder uitblaaz en. 



Z3« 



