HOMMELEN en WESPEN. Tab. XIII. 523 



De grondverwe van 't gantfche Lyf is fchoon groen ; welke koleur naar de Tab.XIII. 

 bovenvlakte allengskens donkerer, en naar beneden helderer uitvalt. De Rug 

 pronkt met iwee fchoone hoog-geele flreepen , die van den Kop tot aan de 

 Nafchuivers reiken ; en, door een even zo breeden groenen ftreep der grond- 

 verwe, waar in men ettelyke zwarte ftreepjes ziet, van elkander gefcheidcn 

 worden. Voorts heeft deze Rups, op ieder zyde, twee reien zwarte punten , 

 te zamen 21 in getal; want van boven zyn 'er twaalf, en van onderen ne- 

 gen; zynde de laatften eigenlyk Luchtgaten, die alle Rupfen hebben. Aan 

 den buitenrand der beide ingetande zyden vlakten, ziet men, op ieder tand, 

 eene dubbele rei flompe wratten; waar van 'er altoos twee in ieder lid Üaan; 

 en alle dezen zyn met nog kleiner, witte, verheven puntjes bezet; doch men 

 heeft dezelven ter oorzaake hunner kleinheid , hier niet wel onder 't oog kon- 

 nen brengen: echter vertoonen ze zich, in de 3''= Fig.^ alwaar de Rups te ^';?' 3« 

 zamen gerold afgebeeld is , eenigermaate als witte puntjes. Alle de ringen 

 of leden , uitgenomen de nafchuivers , zyn niet glad , maar met veele vou- 

 wen voorzien. In 't kruipenis deze Bafterd-Kups zeer langkzaam; en de* 

 zelve heeft al eenigen tyd noodig, eer ze eene ruimte van haare lengte door- 

 kruipt. Daar en tegen is ze zeer gezwind , wanneer ze flechts de minfte be- 

 weeging befpeurt , of by geval aangeraakt wordt : want dan weet zy zich, 

 op het oogenblik, als eene Slak te zamen te rollen, gelyk de gemelde ^^^ 

 Fig. vertoont; ze valt daar op plotsling naar beneden, en blyft een geruimen 

 tyd in die geflalte liggen. Van de Bafterd -Rups, hier vorens in deze Clasfe 

 befchreeven , en op Tab. I. afgebeeld, is aangemerkt, dat dezelve, by de 

 aanraaking, gewoonlyk Water uit haare luchtgaten fpuit. V^ermits nu de 

 tegenwoordige met de even gemelde in eenige andere Eigenfchappen over- 

 eenkomt, was ik van gedachten, dat ze ook deze zou hebben; maar, fchoon 

 ik haar nog zo dikwyls aanraakte, zy was en bleef echter droog. 



§. 3- 



Wanneer ik deze Rupfen pas drie dagen lang gevoed had , begonnen twee 

 derzelven zich reets, tuflchen de Elzenbladeren, in te fpinnen. Zy maakten 

 een aanvang met het voortbrengen van eenige grove of dikke draaden , die 

 blinkend wit waren; doch naderhand wierden ze dunner; en de Rups lymde 

 dezelven menigvuldiger en digter aan elkander. In 't eerfl: was dit Spinzel 

 meer wit, dan geel; maar eindelyk veranderde hetzelve in fchoon Oranje- 

 geel, 



«en Tuiïchen- of Middel -Infed zy, tuflchen zekere foorten van Rupfen, die in Vlinders met 

 doorzichtige VJeugelea veranderen. 



KLEEMAN>t 



