572 BESCHRYVINGder 



Tab. X. houdt, nu enger te zamen trekt, en dan verder uitbreidt. Op de beide bo- 

 venften ziet men een paar roode vlakjes, en van daar af loopt 'er, door 'c 

 midden van 't lyf, tot byna aan de helft, een bruinachtige flreep , welke niets 

 anders is dan de Endeldarm, die, even als de Maag, door de Maden -huid 

 fchemert. Voor dat we van deze platte vlakte affcheiden , moete ik nog aan- 

 merken , dat dezelve, aan haaren buitenrand, met 12 wrattenvorraige fpits- 

 je« bezet is. 



§.ö. 



Toen myno Maden dezen haaren volkomen Wasdom , waarin wy ze thans 

 befchouwd hebben , bereikt hadden , verlooren zy den eetlufl. Hier op ont- 

 ladten zy zich ten eenemaal van haare vuiligheid ; in diervoege dat men de 

 Maag, benevens den Endeldarm, naauwlyks meer zien konde. Vervolgens 

 krompen zy wat korter te zamen, en kroopen in de aarde; wanneer zy de ge- 



r'ig. 8. daante hadden van de 8'^« Fig. Voorts veranderden zy meerendeels, zonder 

 haare voorige huid af te leggen, in eene Pop; die de gedaante van een eivor- 

 mig Tonnetje had. Om hier van wel verzekerd te zyn, en te zien of deze 

 Maden, gelyk andere Vliegen- Maden, die ook niet vervelden, of ten min- 

 den , by haare verandering in eene Pop, den Madenbalg niet afleiden, zo 

 bewaarde ik eenigen derzelven in een fchoon en zuiver Glas: maar zy veran- 

 derden, even zo als de overigen , in haare eigen huid , want ik vond , na 

 deze verandering, niets het geringfte in 't glaasje; 't welk ons toont, dat de 

 Midenhuid een hard overtrekzel wordt; in 't welk de rechte Pop tot haaren 

 behoorlyken wasdom geraakt. In 't begin is deze Poppenhuid of Huize nog 

 wit en week; doch ze neemt naderhand, van uur tot uur, toe in hardheid; 

 en de koleur wordt teffens allengskens donkerer. Dezelve is eeril helder rood, 

 maar eindelyk donker bruin -rood, en blinkend; doch de tedere dwarsftreep- 

 . jcs, die 'er zo veel in getal zyn, als de Made te vooren leden had, vindt men 

 eenigzins dof zwart -graauw. Dewyl de huid voor 't overige ^zeer ftyf en hard 

 is , zo kan men aan de Pop geene beweeging befpeuren ; en in de 9 "^ Fig. ziec 



P'i- 9' men een paar dezer Poppen, zo als zy zich uitwendig vertoonen, afgebeeld. 



§• 7. 



Deze Poppen bleeven negen of tien dagen liggen, en op den 30 Ma£ 

 kwamen 'er reets verfcheiden Vliegen uit te voorfchyn. Zy hadden in 't 

 eerfl: nog kleifie en bekrompen Vleugels; maar dezelve verkreegen, binnen 

 een half uur, hunne behoorlyke grootte en Hevigheid. En toen zag men, 

 dat deze jonggebooren Vliegen zo volkomen gelyk waren aan die Vleefch- 



