58o BESCHRYVING, ENZ. 



Tab. X. te nigge als een balsbyaUien ze zich met haare fcherpe klaauwen niet ergens aan va/l 

 weet te houden. Nopens de hairen der Oogen, waarvan de Heer S wam m er- 

 dam hier gewag maakt, fchiet my te binnen, dat ik ook daaromtrent nog iets 

 te melden hebbe. Aan verfcheiden infeften , naamlyk, zyn de Oogen met 

 zeer veele hairen bezet ; nu kan ik wel niet ontkennen , dat deze hairen , even 

 als anderen, hun dienen om daar mede te voelen; waar uit men ligtlyk zou 

 konnen afleiden, dat hun zien enkel in 't gevoel beflond; maarzy konnenook, 

 gelyk de Oogenhairtjes en Wenkbraauwen , de Oogen der Infeften befchutten ; 

 en uit dien hoofde zal men ze gemeenlyk wel 't meefte aantreffen , aan de zo- 

 danigen, die in gezelfchap en in duiftere oorden te zamen leeven; als daar 

 zyn, by voorbeeld, de Hommeien en Byën. 



S- 14. 



Bovengenoemde Swammerdam heeft desgelyks de Oogen der InfedElen 

 zeer omflandig befchreeven; en zegt niet alleen , dat de Hoornhuid der In- 

 fe£len veele Afdeelingen heeft, maar hy befchryft deze Afdeelingen mede als 

 zeshoekig en verwulfd of bol ; doch van van binnen zyn ze, naar zyn zeggen, 

 hol, en vercoonen zich als zo veel ronde lepels. Vlak achter dezelven heeft 

 hy even zo veel zeshoekige pyramidenvormige Vezeltjes ontdekt ; welken hy 

 het Druivenhuidje (Tunica uvea) noemt; dat in de Byën donker purperverwig, 

 by andere Jnfe£len groen, blaauw, of zwart, en aan de Vliegen rood is. De 

 Heer PuGET,die een Traktaat over de Oogen der InfeiSlen gefchreeven heeft, 

 genaamd Übfervations fur les yeux des Infe&es , toont in dat Gefchrift ontegen- 

 zeggelyk aan, dat de kleine hoogzels van de Hoornhuid der Infedlen louter lin- 

 zenvormige glaasjes, waare kriflalyne vochtigheden zyn; ja zelfs fchynen zyne 

 Waarneemingen zeer klaar aan te duiden , dat een iegelyk dezer kriftalyne 

 vochtigheden alles bezit, wat 'er tot een volkomen Oog vereifcht wordt; gelyk 

 de Heer de Reaumur getuigt in zyne Mem. pourfervir a ï Hiftoire des Infe&es, 

 Tom. I. pag. 2 1 o. Schoon nu de Oogen der Infeften tot nog zo naauwkeu- 

 rig door my niet onderzocht zyn, meene ik echter ten overvloede beweezen 

 te hebben, dat de Infeéten konnen Zien; voorts is ook hunne Reuk in myne 

 befchry ving genoegzaam aangetoond; daar benevens hebben wy, in de ont- 

 vouwing van 't byzondere der Springkhaanen en Krekels, reets van hünGehoor 

 gehandeld; ook geeven de Rupfen daarenboven, door de verkiezing der Ge- 

 wafTen, welken zy tot fpyze gebruiken, duidelyk te kennen, dat haar de Smaak 

 niet onbreekt; en wat eindelyk het Gevoel der Infeilen betreft, 't is, uit de 

 werking hunner Sprieten en Hairen, ten ztkerfte af te neemen,dat zy 'er geen 

 gebrek aan hebben. Wie kan, na dit alles nog twyffelen ,of de Infeften, gelyk 

 andere Dieren, door de goedaarcige Natuur met vyf Zinnen begaafd zyn? 



EINDE DES TWEEDEN DEELS. 



BLAD- 



