<to • EERSTE CLASSE 



Tab. X. Ski 7« 



Deze tot hier toe befchreeven Vlinder wordt van veele ïnfeéten - Verzame- 

 laars de Diftel ■ Vink genoemd. Daar zyn ook drieërleie oorzaaken tot deze 

 benoeming voor handen. Eerfllyk wordt deze Vogel veelvuldig op de Difte- 

 Jen gevonden; dewyl de Wyfjes van deze foort, na dat ze bevrucht zyn, hun- 

 ne Eiertjes aan de Diftelen leggen Ten anderen zoekt deze Vlinder zynvoed- 

 zel meelt, aan de bloeflem der Diftelen , gelyk de Diftelvink zyne fpyze vindt 

 aan het Zaad. Ten derden zullen ook mogelyk de fchoone bonte koleuren van 

 dezen Vlinder daar toe aanleiding gegeeven hebben ; en wel zo veel te meer, 

 dewyl dezelven uit wit, zwart, rood , geel en bruin beflaan, welke vyfderleie 

 koleuren ook aan den Diftelvink gevonden worden. 



BYZONDER NARICHT, betreffende den hier 

 boven befchreeven Vlinder, of zogenaam-- 

 den Distelvink. 



De Heer Röfel noemt deze bovengemelde Rups, de Eenzaame op Dijlehn 

 aazende Doorn ■ Rups. Maar dat ze noch alleen van Diftelen leeft , noch 

 eene Eenzaame zy, heeft gemelde Heer Röfel naderhand zelfs ondervonden, 

 en daarom ook niet nagelaaten zulks in zyn Derde Deel omftandig aan te 

 toonen. Doch wy zullen zyn Naricht of Byvoegzel van deze Rups, die wy 

 thans befchreeven hebben , als hier te pas komende , terftond op deze be- 

 „ fchryving laaten volgen. De Heer Röfel zegt dan aldus: 



Schoon ik reets 14 jaaren met het nafpooren en onderzoeken van Infe&en 

 bezig geweeft ben , kan zulks my echter de verdere waarneemingen daarvan 

 niet verhinderen : want als ik maar van een onbekend Infecl hoore, welk zich, 

 inzonderheid, in onze Landftreek onthoudt, kan ik niet ruften voor dat ik het- 

 zelve machtig ben. Toen derhalve in den jaare 1752, omtrent het midden 

 van Juny , onder de Landlieden eene algemeene klachte ontftond over eene by- 

 zondere foort van Rupfen, welke de bladeren der Artisjokken ten eenemaalaf- 

 vrat; bekroop my de luft om deze Rupfen te leeren kennen, naar 't veld te 

 gaan , en dezelven te zoeken. Schoon ik nu nog wel 50 treden van de Akkers 

 afwas, waar op ik wift dat Artisjokken ftonden , ontdekte ik reets tot myne 

 zeer groote verwondering louter ledige ftengels en fteelen ; en de Akkers za- 

 gen 'er niet anders uit , dan of ze met droog Bezemrys beplant waren : doch 

 toen ik nog wat nader kwam , ondervond ik een walglyken reuk , die my vafl 

 deed befluiten , dat 'er veele Rupfen op dat Land moeften weezen. Ik be- 

 droog 'er my ook geenszins in : want ik kon naauwlyks eene trede op den Ak- 

 ker doen, zonder te gelyk eene menigte Rupfen te vertreeden. Doch myne 

 verwondering nam nog meer toe, wanneer ik aldaar, zo 't my toefcheen , 



Doorn» 



?» 



55 



J» 



