O P D E 



TYTELPLAAT. 



JlN at uur, de koesteres, die alle foort van Dieren, 



(Het zy ze de aard' betreên, in 't luchtuitfpanzel zwieren, 



Of dat ze zwemmen in des waerelds vlietbaar deel) 



Weldaadig voedt, vertoont zich op dit fraai TaPreel, 



Zo als zy haare Kracht beftendig krygt van boven, 



Uit hem, die alles fchiep, en eeuwig is te looven. 



De Waarheid en goede Orde, in al wat zichtbaar is , 



Verftrekken beide alhier tot een getuigenis, 



Dat alles, wat 'er leeft, of op, of onder de Aarde, 



Of in de Wateren , altoos verwond'ring baarde ; 



Ja dat de minfte Worm, fchoon menigmaal veracht, 



In all' zyn deelen, die oneindige Oppermagt 



Vertoont, die eeuwig was, en nimmer zal bezwyken, 



En die in al 't gewrocht' een wys beleid doet blyken, 



Waar voor het fchranderfte Vernuft verftomd moet ftaan , 



Wanneer 't een Diertje, hoe gering, wil gadeflaan, 



En zien eens, hoe de Rups eerst wemelt vol van leven, 



Verbolgens dood fchynt , dan weer levend weet te zweeven 



Door 't ruim der hicht; zo fchoon en wonderbaar vercierd 



Met kleuren, als Natuur ooit fchonk aan 't pluimgediert'. 



De blyde Kindertjes, die zich om laag vertoonen, 



Met Diertjes, die op de Aarde en in het Water woonen, 



Zich bezig houden, doen ons zien de nyvre vlyt, 



Die Rösel heeft befteed, geduurende eenen tyd 



Van veele jaaren ; om zorgvuldig all' de dingen , 



Die Vlinder , Pop en Rups, met hunn' veranderingen, 



Betreffen , in dit Werk naar 't leven afgebeeld , 



Te brengen onder 't oog, dat ieders zinnen ftreelt, 



En die byzonderhêen omftandig te befchryven : 



Het welk 's Mans grooten roem onfterflyk zal doen blyven. 



Dus kan elk hier Vernuft met Konst gepaard zien gaan , 



Die maar zyne oogen op dit beerlyk Wer K*wil flaan. 



Nemo mm ex tmniuto ftnttMia fecerit. 



