der D A G-V L I N D E R S. Tab. 1. 71 



den buik , nog een langwerpig zwart ftreepje. En eindelyk zyn de zes Voor- Tab. I. 

 pooten met zwarte fpitzen voorzien , maar alle anderen met twee over elkander 

 ftaande vlakken getekend. 



%> Sr 



IntufTchen kan ik hier niet ftilzwygend voorby gaan , dat de koleuren by de- 

 ' ze foort van Rupfen merkelyk verfchillen. Want men vindt 'er eenige , waar 

 aan 't groene meer in 't blaauwe valt, en wederom andere, die 'er geelachti- 

 ger- groen uitzien. Desgelyks zyn ook de vlakken aan de eene rooder,en aan 

 de andere geeler. Ja zelfs de zwarte dwarsftreepen worden nu breeder , dan 

 fmaller bevonden; al het welke echter, als ligt te- vermoeden is, geen hoofd- 

 zaaklyk onderfcheid maakt. 



§• 6. 



Nog befpeurt men aan deze Rups eene byzondere Eigenfchap , die ik aan 

 geene anderen van deze Gaffe ontdekt hebbe. Dezelve heeft naamlyk voor 

 aan den hals tegen over het midden van 't hoofd, alwaar de twee naby elkan- 

 der ftaande Oranje - geele vlakjes gezien worden , een paar Hoornen * van die 

 zelfde koleur , die omtrent zo lang zyn als twee leden ; en welke de Rups , 

 even als eene Slak haare hoornen , uitfteeken en intrekken kan. Om 'er een 

 duidelyk begrip van te geeven , heb ik het hoofd alleen , met de uitgeftrekte 

 hoornen , in de tweede Fig. afgebeeld. Waarfchynlyk is deze foort van Rup- Fig. ». 

 fen alleenlyk met dit paar hoornen voorzien , op dat ze haare vyanden , de 

 groote en kleine Wefpen , Muggen enz. daar mede afweeren konnen ; dit is 

 des te eerder te denken , om dat ze dezelven niet uitfteeken , voor dat ze door 

 iets aangeroerd worden; maar zo dra zulks gebeurt, heffen zy het hoofd om 

 hoog, en toonen haare hoornen , met welken zy de vyanden zoeken aan te 

 grypen, of ten minden te verfchrikken en weg te jaagen. Dit doen inzonder- 

 heid de jonge Rupfen, als welke haare hoornen veelvuldiger , en langer, zelfs 

 by de minfte aanraaking, uitfteeken. By deze pooging, om de vyanden af te 

 weeren , geeft deze Rups ook een onaangenamen en den Infeéten ongewoonen 

 reuk van zich; waar door ze. op gelyke wyze, de vyanden zoekt te verdry- 

 ven , en zich voor befchadiging te bewaaren, 



§•7- 



Eindelyk moet ik nog van deze Rups aanmerken, dat ze, gelyk alle de 

 dikly vigen in 't gemeen , tamelyk lui zy , en zich noch in 't kruipen , noch in 't 



vree- 



* Dit paar Hoornen ftaat eigentlyk voor op den eerden ring,' die op den hals volgt, en niet 

 aan den zeer engen en korten hals. De Rups laat uit deze Hoornen menigmaal zeer onver- 

 wacht een druppel waterachtig vocht vallen ; dat ik voor de oorzaak van den altoos daar op 

 volgenden en walglyken reuk houde. Kleemas», 



