der D A G-V LINDERS. Tab. V. 95 



verdonkert; dat men als eene gemeene eigenfchap aller Poppen aan te merken Tab. 1 

 heeft. Schoon nu veèle Poppen van deze foort, als Spadelingen, den Winter 

 overblyven, hebben echter diegenen, welken in den Zomer uitkomen, zel« 

 den meer dan 14. dagen ter veranderinge noodig ; binnen welken tyd de Vlin- 

 der zyne gedaante erlangt, en op de meergemelde wyze uit het Poppevlies te 

 voorfchyn komt. De 3 de Fig. vertoont dënzelven zittende met opgeklapte Fig. 3. 

 Vleugelen, volgens de gewoonte aller Dag -Vogelen, en in deze gedaante zul- 

 len wy hem eeril befchouwen. De Achter- Vleugel is op de onderzyde, wel- 

 ke hier gezien wordt , bleek- of Zwavel -geel , en , naar het lid toe , met veele 

 donker - graauwe ftipjes befprenkeld , als ook aan den buitenften rand , by den 

 voorften Vleugel , met een bleek -graauw vlakje voorzien. De Voor -Vleugel 

 zelfs is wit, doch 1 aan den buiten -kant wordt men eene breede helder -geele 

 vulling, en naaft dezelve, naar beneden, eene meer hoekige dan ronde donker- 

 graauwe vlak , gewaar, welker wedergaê aan den rand des Achter - Vleugels 

 ftaat. Het Lyf, voor zo verre het hier gezien wordt, als mede de 3 paarPoo- 

 ten, zyn wit, en tamelyk hairig. Aan 't Hoofd ftaan een paar groene en als 

 glas blinkende Oogen, en boven dezelven een paar witte Sprieten , wier kolfjes 

 graauwachtig zyn. Het geen nu verder aan de bovenzyde der Vleugelen te 

 zien is, wordt in de 4 de Fig. aangetoond, en is met behulp dezer Figuure 'm Hg- 4 

 weinig woorden te melden. Op de bovenzyde is de koleur der Voor- en Ach- 

 ter-Vleugelen meeftal wit te noemen, hoewel ze nochtans eenigzins in 't 

 geelachtig groene valt. De 3 donker - graauwe vlakken , waar van wy 'er , op 

 de onderzyde, twee aan den Voor- en ééne aan den Achter- Vleugel befchouwd 

 hebben , vertoonen zich ook hier aan de bovenzyde ; echter zyn de buitenfte 

 hoeken der Voor- Vleugelen hier niet geel , gelyk op de onderzyde, maar 

 bruinachtig -graauw. De bovenzyde des lyfs eindelyk is geheel donker- graauw 

 en ryklyk met hairen voorzien. Gemelde vlakken op de Vleugels zyn by eeni- 

 ge dezer Vlinders grooter , by andere kleiner ; zomtyds ook of zwarter of blee- 

 ker ; en deze toevallige verfcheidenheid vindt men menigmaal onder een zelfde 

 broedzel; doch zo, dat iemand, die 'er niet naauwkeurig op let, dit onder- 

 fcheid naauwlyks befpeurt. Geene dezer Vlinders overleeft den Winter, waar 

 tegen hun geflacht zich des Zomers zo veel te meer en te gezwinder vermenig- 

 vuldigt ; invoege dat men dikwils in één Zomer , niet alleen kinderen , maar 

 ook kindskinderen zie, van de Vlinders, die in 't Voorjaar uit overwinterde 

 Poppen voortgekomen zyn. Zy zuigen hun noodig voedzel niet flechts, gelyk 

 alle Vlinders, uit de Bloemen, maar hebben ook , met de meeften dezer Clas- 

 fe , die byzondere Eigenfchap , dat ze aan de oevers der ftilftaande en vlie- 

 tende Wateren hunnen dorft lefchen. 



§• 5- 



Hoe groot nu ook de gelykheid zy tuffchen dezen Vlinder en dien der IV de 

 Tab. dezer Gaffe, de Leezers zullen echter, vertrouwe ik, zo uit de vergely- 

 king der beide Rupfen en haare Eigenfchappen , als uit de verfcheidenheid der 



ge- 



