9 S TWEEDE CLASSE 



Tab. V. len , door hunne vermenging, uit kracht van hun eigen Zaad, hun gedacht voort* 

 planten, en dat 'er buiten dit op geenerleie wyze een ander ontdaan konne. 

 Indien 'er echter eenige onder hen mogten zyn, welken zulks nog voor geene on» 

 wederfpreekelyke waarheid wilden erkennen, zo verzoeke ik dezelven hun oor» 

 deel zo lang op te fchorten, tot dat ik, in eene algemeene Voorrede tot die 

 Werk, de Voortteeling der Infeclen in 't algemeen zal verhandeld hebben. 



§• 7- 



Ten befluite zal ik hier aan nog eene aanmerking hechten over 't gevoelen 

 van zommige, raakende de oorzaak van de verfcheidenheid der koleuren, die 

 men op de Vlinders gewaar wordt. Veelen naamlyk zyn van gedachten ge- 

 weeft, dat de verfcheidenheid van Voedzel der Rupfen oorzaak ware van de 

 verfcheiden koleuren der Vlinders , in diervoege , dat de koleur der Bloemen » 

 van welker bladeren eene zekere foort van Rupfen eet, na de verandering, aan 

 de Vlinders te zien was. Ik ontken niet, dat dit my, ten tyde, toen ik nog 

 weinig ondervinding, en zo veel te meer bygeloovigheid bezat, zeer waar- 

 fchynlyk en natuurlyk voorkwam. Uit dien hoofde nam ik niet eens de moeite 

 van my deswegens te bedenken , maar overlei alleen , hoe ik beft allerhande 

 Vlinders van voortreffelyke koleuren zou kweeken. Ik dacht , dat ik , dewyl 

 het alleen op de Bloemen aankomt, uit de allerllechtfte Rupfen, die gemeen- 

 lyk in witte of zeer gemeene Vlinders veranderen, de allerbondfte en fraaiffc 

 gekouleurde Vlinders zou konnen voortbrengen, indien ik haar niet anders te 

 eeten gaf dan bladeren van zodanige Bloemen , als ik de koleür der Vlinders 

 wilde hebben. Maar ik ontmoette wel haaft grootere zwaarigheden , dan ik 

 my verbeeld had. Want ik had , of eene Rups , die niet meer dan eenerlei , 

 of ten hoogften tweeërlei Kruid nuttigde, en zich door de allerlekkerfte blade- 

 ren , die ik haar gaf tot geen ongewoonen koft liet verlokken , maar by den 

 grootften overvloed liever honger wilde lyden ; of ik kreeg eene Rups , die wel 

 meerderleie bladeren at, maaralleen zodanige, welker Bloemen reets dezelf- 

 de koleur hadden als de Vlinder dien zy voortbragt; derhalve kon ik, noch 

 met de eene noch met de andere , iets uitvoeren. Hierom was ik eindelyk 

 bedacht eene Rups te zoeken , welke van natuur tot allerhande voedzel gene- 

 gen is; en had het geluk, onder de volgende tweede Claffe der Nacht- Vlin- 

 ders , 'er eene te vinden , die tot myn oogmerk bekwaam was. Van deze 

 foort nu verzamelde ik zo veel Rupfen als mogelyk was. Zy aten 

 Bloemen van allerleie fchoone koleuren , midsgaders derzelver bladeren. Ik 

 gaf ze elk een byzonder verblyf , aan de eene blaauwe, de andere roode, en 

 de derde geele Bloemen te eeten ; in hoop van eerlang Vlinders rnet die koleu- 

 ren daar uit te krygen. Maar hoe vond ik my bedroogen , toen myne Vlin- 

 ders te voorfchyn kwamen ! vermits ze elkander zo volkomen geleeken , als 

 het eene Ei het andere; en ik aan geen van allen befpeuren konde , dat de eene 

 Rups iets anders gegeeten had dan de andere. Ik moeft toen over myne ver- 

 geefs aangewende moeite en verydelde hoop zelfs hartlyk lagchen ; en had 'er 



