134 EERSTE CLASSE 



Tab. II. groen. Deze Rupfen vervellen ook gelyk alle de anderen: voor de eerfte ver- 

 velüng blyven ze, als reets gezegd is, volkomen groen; zynde ook hethcofd 

 tot daar aan toe nog altoos rond; maar terftond na de eerfte vervelling wordt 

 niet alleen het hoofd wat fpitzer, maar ook het Hoorntje of de ftaartrunt hel- 

 der blaauw; en de eerfte Kentekens der fchoone zyde - ftreepen beginnen zich 

 te openbaaren: ook neemen ze, naar maate dat de Rups grooter wordt, ge- 

 duurigtoe, en telkens, zo menigmaal de Rups eene andere huid bekomt, 

 worden ze fchooner van koleur en tekeningen. De laatfle huid , en met deze 

 teffens haare grootfte fchoonheid , hebbende, is ze van gedaante, grootte en 



Fig. j. koleur, zo als ze zich in de 2 de Fig. vertoont. Eenige derzelven groeien tot 

 3 duim in de lengte; doch deze zyn ook de grootften, de anderen blyven 

 merkelyk kleiner ; en de ondervinding leert, dat uit de eerften doorgaans de 

 Wyfjes-, en uit de laatften de Mannetjes- Vlinders, na de verandering , voort- 

 komen. 



§• 5- 



Alhoewel de tegenwoordige Rups met de voorige dezer Gaffe, zo veel de 

 gedaante en grondverwe betreft , veel gelykheid hebbe ; zo dat ze beide, Hechts 

 oppervlakkig befchouwd , voor eenerleie foort zouden konnen aangezien wor- 

 den; acht ik het echter overboodig, mymet eene wydloopige opnoeming aller 

 Kentekens , waar door ze van elkander te onderfcheiden zyn , op te houden , 

 dewyl ik daar by te veel van het voorens gezegde zou moeten herhaalen. Ook 

 zal een iegelyk , die de moeite gelieve te neemen van de beide Plaaten en der- 

 zelver Befchry vingen tegen elkander te vergelyken, genoegzaam zien, dat, en 

 ook waarom, deze Rupfen voor tweeërleie gantfeh byzondere en zeer ver- 

 fcheiden gedachten moeten gehouden worden. Uit het volgende zal men dit 

 beft konnen beoordeelen. 



§,. 6. 



De Rups, die wy thans voorhebben , is van vooren, van 't hoofd af, zeer 

 rank , maar wordt geftadig van ring tot ring dikker. Ieder ring is van den 

 volgenden genoegzaam te onderfcheiden , fchoon de leden niet zeer diep inge- 

 korven zyn. Men ziet 'er veele naad elkander ftaande dwarsvouwen in , op 

 welken ontelbaare, wit -blinkende, en verheven puntjes zitten, waar mede ook 

 de ftompe Pooten bedeeld zyn ; doch die in 't afzetten onmogelyk konnen aan- 

 getoond worden. De Kop van eene volwaffen Rups is van vooren vlak ; dezel- 

 ve {leekt iets boven den hals uit; is van boven fpits en eenigzins verdeeld, en 

 de fcherpe rand is met eene geele linie voorzien. De voorfte vlakte is blaauw- 

 .achtig • groen, en pronkt met veele verheven puntjes. Tot dus verre deze 

 Rupfen befchreeven hebbende, zonder van het onderfcheid der koleuren, welk 

 men in de beide Figuuren onzer Tab. ziet , te fpreeken ; zal het nu tyd wor- 

 den om ieder in 't byzonder te verhandelen. 



§•7. 



