i 3 -ó E E R S 'T E C L A S S E 



Tab. II. je en fchildje op de daartklep zyn de eenigfle deelen, die niet zonderling ver- 

 vallen. Om nu zodanig eene Rups in dezen toedand te vertoonen , hebbe ik 



Fig. 3. de 3' 1e Fig. gemaald. Ry deze voornoemde verandering krygt de Rups een 

 walg van haare liefde fpyze; en maakt niet dan zul!;e beweegingen, waar uit 

 men ten klaarde befluiten kan , dat ze naar het graf verlangt. Wanneer men 

 die omftandigheden befpeurt aan de Rupfen van deze foort, die men t'huis 

 opkweekt, is het tyd, haar te hulp te komen, en ze uit haar verblyf in een 

 met vochtige aarde gevuld Glas , of ander Potje , over te zetten ; byaldien ze 

 de verandering ondergaan en in 't leven zullen blyven. Want als ze in vry- 

 heid op de Lindeboomen zyn, kruipen ze nederwaarts naar de aarde, begra- 

 ven zich op eene plaats daar de grond niet al te vadis, en bereiden haare woo- 

 ning ter aandaande veranderinge Na dat ze eenige dagen daar in dil gele- 

 gen, en de Rupfen -huid afgelegd hebben, vindt men haar veranderd in eene 



Fig. 4- diergelyke Pop, als in de 4 de Fig. naar 't leven afgebeeld te zien is. 



% 9. 



Deze Tig. is byna 1 i duim lang, en vertoont eene der grootfte Poppen van 

 deze foort. Haare koleur is dof- bruin, doch het Voorlyf en de Vleiigelfch.ee- 

 den wat donkerer dan 't Achterlyf. De Ringen of Leden van 't laatde zyn 

 zeer duidelyk te onderfcheiden ; hebbende de achterde nog een overblyfzel van 

 het hoorntje der Rupfe, naamlyk een kort en dik daartpunt. De beweegelyk- 

 heid van dit onbeweegelyk fchynend Schepzel ontdekt men terdond , wanneer 

 't zelve aangeraakt wordt , indien het anders gezond en onbefchadigd is. De 

 Pop blyft , van den Herfd af tot in 't midden van de volgende Lente , onder de 

 aarde; en de Vlinder, die in dit Poppevlies zit, ziet het daglicht niet voordat 

 de Boomen , waar aan hy in 't voorige jaar uit het Ei gekroopen is , weder in 't 

 volle blad daan. Hoe de Vogel uit het vlies te voorfchyn kome , hoe fpoedig 

 de wasdom zyner vleugelen voortgaa,hoe hy voor de eerde vlucht zich vanzy- 

 ne onreinigheid zuivere, hoe hy zyn voedzel zoeke, hoe hy trachte te paaren 

 en zyn gedacht voort te planten ; alle deze omdandigheden hebben geen ver- 

 dere befchryving noodig, nadien ze reeds veelvuldigmaal verhandeld zyn. On- 

 der alles is my deze byzonderheid bovenal deeds onbegrypelyk voorgekomen, 

 en ik kan 'er nog niet zonder verwondering aan gedenken; hoe naamlyk deze 

 Vlinders, die onder de aarde gebooren worden, en zo wel als alle andere zear 

 teder zyn, door den vaden grond heen konnen werken, zonder daar by hun- 

 ne Vleugelen in 't minde te befchadigen? De ondervinding immers leert ons, 

 dat de Vleugels van volwaffen Vlinders, die nochtans veel derker, en op ver- 

 re na zo teder niet meer zyn, als die der eerd uitkomenden, door de geringfte 

 aanraaking , hun Vederdof verliezen , of anderzins befchadigd en bedorven 

 worden. Dit geeve ik geheel over aan 't eigen oordeel van een iegelyk myner 

 tekwaame Leezeren 3 en vervolge myne befchryving. 



§. 10. 



