der NACH T-V L I N D E R S. Tab. V. 153 



dezelve is ook een weinig anders dan de koleuren der voorgaande. Haar voor- Tab. V. 

 fte deel is volkomen zwart , en het achterfte donker bruin. Deze Poppen bly- 

 ven even zo lang onder de aarde, als die der voorigefoorte; en de Vlinders van 

 beide de foorten kruipen insgelvks ter zelver tyd, naamlyk in 't Voorjaar, 

 eeril uit hun Poppevlies. 



§• ^ 



Ik was zo gelukkig, dat ik het mannelyk en vrouwelyk gedacht dezer tegen- 

 woordige Vlinders uit myne Poppen verkreeg , waarom ik ook den een en de 

 andere, op dat de Leezer die beiden befchouwen konne, op de tegenwoordige 

 7 ab. afgebeeld hebbe. De 3 de Fig. vertoont het Wyfje en de 4 d « Fig. het Fig. 3, 

 Mannetje. Het eerfte heeft, gelyk duidelyk gezien kan worden, een dikkere" 4. 

 achterlyf, maar voor 't overige zyn ze elkander volkomen gelyk. Vermits ik, 

 als boven gezegd is , een tydlang in verbeelding was , dat de Rupfen der te- 

 genwoordige kleiner foorte enkel de Mannetjes ,en degrooten der voorige 'lab. 

 de W^fjes waren, verwonderde ik my ten hoogften, toen ik onder de Vlin- 

 ders der kleiner foorte een zo merkelyk onderfcheid in de dikte van 't achter- 

 lyf befpeurde ; waar uit ik te* ftond dit gevolg trok , dat 'er onder de beide 

 foorten zo wel Wyfjes als Mannetjes moeften weezen. Myne begeerte, om 

 nog beter van de waarheid des aangaande overtuigd te worden , gaf my aan- 

 leiding tot een nader onderzoek; ik begon ten dien einde alle myne Vlinders, 

 zo veelen als ik 'er gekreegen hadde, te ontleeden,en denzelven den buik open 

 te fnyden; waar op ik in alle Diklyvigen groene Eierftrengen vond, daar ik in 

 tegendeel in de anderen , die dunner van lyf waren , geen teken van Eieren 

 befpeuren konde. Ik hebbe in deze Tab. het Mannetje en Wyfje vliegend af- 

 gemaaid, om dat men zich de manier van 't zitten ligtlyk kan verbeelden, wan- 

 neer men den Vlinder van Tab. IV. Fig. 6. befchouwt. De gedaante des te- 

 genwoordigen Vlinders komt met de gedaante van den voorigen redelyk wel 

 overeen. Hy heeft even zulke knodsvormige witte Sprieten, groene Oogen , 

 fmalle Vleugels, witte Pooten, en een fpits toeloopend Achterlyf, gelyk de 

 andere. De koleuren van dezen zyn ook meerendeels gelyk de voorige, be- 

 halve dat de Olyf- groene grond hier wat donkerer is. Wy zullen thans het 

 Wyfje , in de 3 " e Fig. afgebeeld , eerft befchouwen. In den Bovenvleugel ziet Fig. 3. 

 men eerftlyk aan den uitgeronden buiten -rand een breeden dof- roozen rooden 

 ilreep, die aan den binnenkant uitgepunt, en aan den buitenkant iets rooder 

 geboord is. De voorde rand is met een paar helder roozen - roode vlakken ver- 

 cierd. Dwars door den Vleugel in 't midden loopt een paar tedere donkere li- 

 nié'n , welker tuiTchenruimte wel Olyf- groen , maar iets bruiner dan de overige 

 grond is. De Ondervleugels zyn aan den buiten -rand, die insgelyks uitgerond 

 is, bleek roozen -rood geboord; daar op volgt een donker roode dwarsltreep. 

 Het overige is Olyf koleurig , maar valt naar het lid toe geheel in 't donkere. 

 De 4 laatfte Leden van 't Achterlyf, mitsgaders de beide zyden vanden buik, 

 (in welke laatflen men eenige witte vlakjes befpeurt,) en ook het voorfte lid 

 van 't lyf , zyn hoog -roozen -rood. De inkervingen der overige Leden zyn 



ijlt Deel. ijle Siuk. V met 



