«tfe EERSTE CLASSE 



Tab. VI. borgen zit. Want gelykerwyze eene Koker , waar in men , by voorbeeld , een 

 glazen Kelk bewaart, niets toebrengt tot de koleur, die de Kelk heeft, welke 

 zo wel rood of blaauw, als groen kan weezen; even zo min kan deRupfenhuid 

 iets toebrengen tot de koleur des Vlinders , die in haar verborgen is. Ik wil 

 zeer wel gelooven , dat het geen ik hier zegge , den meeilen myner Leezeren 

 zeer wonderlyk, ja zelfs onmogelyk zal toefchynen; maar dit ongeloof zal ver- 

 dwynen, en daarentegen de verwondering toeneemen , wanneer ik melde, hoe 

 men den Vlinder reets in de Rups kan zien. Men heeft ten dien einde alleen- 

 lyk eene Rups vlytig waar te neemen, tot dat men befpeure, dat ze haafthaa- 

 re laatfte huid afleggen, en in eene Pop veranderen wil: alsdan werpe men de- 

 ze Rups in dubbel overgehaalden Brandewyn; men laate dezelve daar in fter- 

 ven , en eenige dagen liggen , op dat haare deelen iets verharden ; men neeme 

 haar dan uit den Brandewyn, en men zal met weinig moeite de Rupfenhuid 

 konnen afzonderen , en 'er de Pop uit voortbrengen; die nochtans inderdaad niet 

 anders is dan een Vlinder, dien het nog aan de behoorlyke fterkte der lede- 

 maaten ontbreekt. MilTchien zal ik by eene andere gelegenheid hier over wel 

 eens wydloopiger handelen, laat ons nu voorts by de Vlinders blyven, die in 

 de 4 de en 5 ac Fig. naar 't leeven afgemaaid zyn. 



De Rups was, gelyk boven gezegd is, we* ara in eene Pop veranderd , maar 

 't leed nog al eenigen tyd eer ik myn hartlyken wenfch van dezen Vlinder te 

 zien vervuld zage; doch eindelyk, na dat de Pop den geheelen Winter over 

 gelegen had , vond ik in de Maand May het ledige Poppevlies, en benevens 

 hetzelve den Gaft, dien het tot hier toe geherbergd had. In de 4 l!e Fig. zien 

 wy het Wyfje vliegende, en de 5 de vertoont het Mannetje, zo als het zitten- 

 J%. 4. de zyne Vleugelen draagt: doch dewyl de 4 de Fig. ons de gedaante der Vleu- 

 gelen wel het beft voor oogen Helt , zullen wy dezelve ook eerfh befchouwen. 

 De grondvervve fchynt meerendeels graauw te zyn , echter befpeurt men wel 

 • haalt zeer duidelyk, dat ieder deel derzelven zyne byzondere cieraaden hebbe. 

 De vier fmalle Vleugels zyn aan den buitenrand voorzien met een witten zoom, 

 en in dezen is altoos ter plaatze, daar ieder ader, welke door den Vleugel 

 loopt, eindigt, een bruin vlakje te vinden. De Voor- of Bovenvleugels heb- 

 ben eene lichte , en de Ondervleugels eene donkere , geftippelde en bruin - graau- 

 we grondverwe. In de Bovenvleugelen ziet men van vooren eene wat helderer 

 dwars -vlak, en van deze af loopen de aderen geftippeld tot aan den witbe- 

 zoomden rand ; voorts wordt men tuffchen de aderen , byna in 't midden des 

 Vleugels, drie of vier langwerpige zwarte vlakken gewaar; en eindelyk ont- 

 dekt men nog by het lid eenige ros -bruine Hoofdaderen. De Ondervleugels 

 hebben , behalve dat hun grond by den witten rand wat donkerer van koleur 

 is , wyders geene byzondere cieraaden. 



§• 10. 



