der N A C II T-V L I N D E R S. Ta*. VIII. 171 



om haare Flaat daar mede te verderen , afgebeeld heeft , dan wel om dat 'er Tab. 

 het bygevoegde Infecl gewoonlyk op aaft. Ik ben ook eindelyk, door de goed- Vlll. 

 heid van een waarden Begunlliger myner Verzamelinge in Breinen , in myn 

 vermoeden, dat deze Rups van verfcheiden Kruiden leeft, verfterkt; nade- 

 maal die Heer my niet alleen deze Rups in tweeè'rleie koleur, en redelyk wel 

 gefchilderd, maar ook te gelyk etlyke frifche en nog leevende Poppen, mits- 

 gaders den Vlinder, toegezonden heeft: zo dat ik niet meer behoefde te twyf- 

 ielen, of ik had nu de Rups, waar uit de my reets bekende Vlinder voort- 

 komt. Hier was nog eene Befchryving bygevoegd, die ik, benevens myne 

 Aanmerkingen , den genegen Leezer zal mededeelen. 



§. T. Deze Rups, op de nevensgaande Tab. af geheeld, onthoudt zich' op de zoge- 

 naamde Meekrab (Rubia Tinftorum). Hoedanig het Ei gefield zy, kan ik niet zeg- 

 gen, alzo my hetzelve nooit onder 't oog gekomen is; en de kleinjle Rups , die ik gezien 

 bebhe , reets een halven duim groot was. Ondertujfchen fchynt dit zeker , dat ze inde 

 Maand July, of in 't begin van Augultus uit het Ei kome*. 



Deze Rups onthoudt zich dan, gelyk we in dit Bericht zien,- op de Mee- 

 krab. Zo dra ik zulks las , lloeg ik terftond het bekende Botanifche Werk van 

 den Heer Weinmann op , om dit Kruid te leeren kennen ; hy onderrichtte my in 

 deszelfs befchryving, hoe de Hr. Halkr aantoont, dat 'er weinig onderfcheids 

 gevonden wordt , tuffchen het Walfiroo en de Meekrab , fchoon het evenwel 

 tweeërleie Kruiden zyn. Al heeft dan Mejuffr. Merian deze Rups op het Wal- 

 ftroo gevonden , het is echter waarfchynlyk, dat ze ook andere Kruiden tot 

 haar voedzel verkieze. 



§. 2. Het Hoofd dezer Rupfe is rond, en in vergelyking van het overige lyf, zeer 

 klein. Tot aan den zesden Ring, daar de [lompe Buikpcoten beginnen , neemt zy in 

 den omtrek merkelyk toe; doch van daar af hebben de overige Ringen eenerleie dikte. 

 De grondverwe is Zee -groen (van een geelachtig -groen) met ontelbaare verheven 

 j I tippen (of kleine bultjes) bezet; 't welk veroorzaakt dat de huid dezer Rupfe, op 

 het gevoel, eenigzins naar Chagryn- Leder gehkt. Terftond, van den eerften Ring 

 af, ziet men ter wedeizyde twee tamelyk breede ftreepen , waar van de bovenfte , 



die 



* Vermits ik eens van een Wyfjes Vlinder van deze foort van Rupfen in de Maand July 

 eenige Eieren kreeg, die echter niet bevrucht waren; zo kan ik hier aanmerken , dat 

 deze Eieren eene iets ovaal -ronde, gladde gedaante, en eene fchoone geelachtig- 

 groene koleur hebben. De Vlinder hecht dezelven, terwyl hy ze legt, aan het Kruid 

 valt, door eene lymachtige vochtigheid, die terftond hard wordt , en dus belet dat de 

 Eieren van de Gewaffen konnen vallen, of afgefpoeld worden. Klelmann. 



Y 2 



