der N A C H T-V L I N D E R S. -Tal. IV. 197 



is , aan 't lid ziet. Tuflchen beide de laatftgenoemde linien flaat eerftlyk , Tab. IL 

 naby den voorften rand , eene zeer kleine , en kort daar by eene veel grooter 

 witte vlak. In den Achter- of Ondervleugel is niets byzonders aan te merken, 

 dan eene enkele bruine midden doorloopende dwars- linie, die den Vleugel in 

 het heldere en donkere deel onderfcheidt of verdeelt. Het Achterlyf is aan 

 dit Mannetje , gelyk aan allen dezer ClaiTe, veel fmaller dan aan de Wyfjes , 

 en het laatfte lid is zeer diep gefpleeten, waar tegen het by de Wyfjes rond 

 toeloopt. Het Voorlyf is, in vergelyking van het achterdeel, zeer dik, rond 

 en verheven ; doch beide zyn ze , benevens den Kop , rood bruin en hairig. 

 De boven de zwarte Oogen flaande Sprieten kan ik niet beter , dan by een 

 paar Pennevederen vergelyken; want in 't midden is ook eene foort van Pen- 

 nefteel, waar uit de veder- vezelen ter wederzyde in eene gefchikte orde voort- 

 komen. Voorts ziet men ook twee paar Baardfpitzen , onder welken een dier- 

 gelyke kleine Zuiger verborgen zit, gelyk ik op de l fte Tab. dezer ClafTe, 

 Fig. 5. afgebeeld hebbe. 



Aan den Vlinder, in de s de Fig. der tegenwoordige Plaat vertoond, is het Ftg.%. 

 Vrouwlyk geflacht, zo uit de fmalle Sprieten en 't dikke Achterlyf, als uit de 

 bleeker'koleur , ligtlyk te erkennen. Men ziet in den witachtigen Oker-gee- 

 len grond byna dezelfde tekeningen , die wy aan 't Mannetje befpeurd hebben; 

 uitgenomen dat de heen en weder loopende bruine linie, die men naby den 

 buitenrand des Voorvleugels ziet , hier meer rondkronkelig , dan hoekig of 

 zaagvormig is ; en dat de andere boven aan 't lid naauwlyks tot in de helft des 

 Vleugels doorloopt. De Achtervleugel is wel, zo als by 't Mannetje, door 

 eene dwarslinie in twee deelen verdeeld ; maar het gedeelte naar het lid toe is 

 helderer dan het andere, en dus heeft hier, ten opzichte der koleuren, vlak 

 het tegendeel plaats. 



§•' 12. 



De 7 de Fig. vertoont nogmaals een Wyfje , en wel met gedooten Vleugelen , Eg. 7. - 

 zo als deze Vlinders alle gewoon zyn te zitten. Het gantfche onderfcheid tus« 

 fchen dezen en den voorigen beftaat ten deele in de grondverwe , die hier 

 fchoon Oker -geel is; en ten deele in eene geringe verandering van tekening, 

 waar omtrent niet anders aan te merken is , dan dat de meergemelde kronkel- 

 linie zich Hechts tot in 't midden des Vleugels , van den binnenrand af, uit- 

 ftrekt. In 't zitten fteekt altoos de Ondervleugel een weinig onder den Bo- 

 venvleugel uit, gelyk de Figuur aantoont; doch 'er zullen nog meerdere foor- 

 ten voorkomen , waar by het zelfde waar te neemen is. De 6 Pooten zyn ta- 

 melyk hairig, en van koleur zo als de geheele Vlinder in 't algemeen. De 

 Sprieten zyn hier insgelyks vedervormig , maar niet zo breed als aan 't Man- 

 netje. 



Bb 3 S-I3- 



