der N A C H T-V LINDERS, Tab. lil 205 



lerhande beproefde middelen tegen de fchadelyke Rupfen en andere Infe&en , Tab. III. 

 of verfcheiden Uitvindingen, om de fchade, die daar door veroorzaakt wordt, 

 te verhoeden , te weeten , die leeze in de hfecltn • Theologie van den Heer Fr. 

 Chr. LeJJlr, het vyfde Hoofdftuk in het Tweede Boek van het Tweede Deel, 

 alwaar hy des aangaande een breeder bericht kan vinden. 



De fchoone, groot e, groene Rups, met ronde , verheven') 

 roode en geele knopjes , benevens baar e verande- 

 ring tot in een Vlinder. 



§• 1. 



Is 'er aan eenigerleie foorten van Rupfen veelerleie verandering in koleur en Tab. IV. 

 cieraaden waar te neemen , het zal ongetwyffeld aan deze zyn , welke wy en v - 

 ons tegenwoordig ter befchouwinge voorgefteld hebben. Dit heeft my ook aan- 

 leiding gegeeven, om van de Rups alleen 5 onderfcheiden Figuuren te ontwer- 

 pen; op dat ik dus de voornoemde veranderingen ten allerduidelykfte zoude 

 konnen aantoonen en uitdrukken. Vermits nu uit dien hoofde eene enkele 

 Plaat niet toereikende was, om alles te bevatten, wat 'er noodzaaklyk op af- 

 gebeeld moeft worden; zo ben ik genoodzaakt geweeft, 'er nog eene by te 

 voegen , en gevolglyk twee Tab", met één Infecl te vervullen. 



§• 2. 



Deze zo dikwerf veranderende Rupfen neemen haaren oorfprong uit kleine, 

 ronde en groenachtige Eieren ; die in de Maand May , door de Vlinders , zeer 

 digt by elkander aan de Struiken en Boomen gelegd worden ; en waar uit bin- 

 nen 14 dagen de jongen te voorfchyn komen. Het zelfde gewas, waar aan 

 men de bieren vindt, dient ook naderhand den Rupfen ter woonplaatfe, en 

 verfchaft haar het noodig voeder, 't Is wel waar , dat ik deze foort van Rup- 

 fen alleen op Sleen - ftruiken , Wilge- Pruime- en Kerffeboomen hebbe aange- 

 troffen ; 



nen dood ook omtrent zyne innerlyke deelen en leden onderzocht hebbe; veeliigt had men 

 denzelven ook inwendig zo aan een Mannelyken als Vrouwelyken Vlinder tevensgelyk be- 

 vonden. Dus zou men daar door gewis alle tegenfpreekers der Tweegeflachten den mond 

 geflopt hebben. Zy die niet gelooven willen , dat het mogelyk zy.dat 'er Tweeflachtigen 

 in de Natuur gevonden worden, maar in tegendeel beweeren , dat alle Schepzels, welken 

 men voor Tweeflachtige gehouden heeft, alleenlyk maar een deel te groot ofte klein ge- 

 had hebben , dat hun het uiterlyk aanzien van een Twetflachtigen gegeeven heeft , of 

 flechts misgeboorten geweeft zyn, zouden daar door tot een ander gevoelen gebragt en 

 overtuigd geworden zyn, dat 'er weezenlyk Manwyven (Hermapbroditen) in de Natuiirzyn 

 konnen. Kleemann. 



Cc 3 



