der NACHT-VLINDERS, Tab. IV. en V. 213 



Oorfprong te zien , kan geenzins zeggen , dat hy het waare Hoofdoogmerk van Tab. IV. 

 een Natuurkundigen ten grondlage hebbe. en V. 



§• :o. 



Laat ons, na deze korte uitweiding, wederkeeren tot den Vlinder zelven, 

 wiens afbeeldzel wy in de i2 de , i3 dc en i4 de Fig. voor ons zien. Hy komt Fig. 12. 

 doorgaans in 't Voorjaar eerft ter waereld, na da: hy den gantfchen Winter '3 en 14. 

 door in zyn Poppevlies opgefiooten heeft gelegen. Van de veelerleie Poppen 

 dezer foorte , welken ik zomwylen , omtrent den Herfrt , uit myne opgekweek- 

 te Rupfen , verzamelde , kan ik niet zeggen , dat 'er ooit een Vlinder , voor 

 yjpiii of May des volgenden jaars , is uitgekomen. Als ik nu , na dat de weg, 

 door welken zy uitkomen , my bekend geworden was , my verledigde om hun- 

 ne komft in de waereld met een oplettend oog te befchouwen, befpeurde 

 ik, dat zy hunne Sluiting op dezelfde wyze open maakten , als ik die voor de 

 eerftemaal met eene Vederfchacht opende. Zy fielden zich , wanneer ze reets 

 uit het Poppevlies waren , met de Pooten vaft tegen het Spinzel , en drukten 

 met den Kop tegen de Vederpunten; waar op die, van elkander wykende, 

 den Vogel den vryen doorgang vergunden. Als 'er nu de Kop eens doorge- 

 drongen is , kan de Vlinder niet weder terug deinzen , maar moet met de ove- 

 rige leden volgen, indien hy anders niet in de geboorte zal blyven fteeken.De 

 oorzaak daar van is,aat de Vederpunten zich achter dat gedeelte deslichaams, 

 dat 'er reets door is , vaft toefluitende , den terugtocht verhinderen. Ik kan 

 geen beter gelykenis hier van bedenken , dan die van eene foort van alom be- 

 kende Muizevallen. Al wie zodanige van yzerdraad gevlochten Muizevallen ge- 

 zien, en Muizen daar in gevangen heeft, zal myne gelykenis niet kwaalyk ge- 

 paft vinden, en een des te duidelyker begrip konnen maaken van de Machine, 

 die ik de Sluiting van het Spinzel noeme; hoewel ik niet twyffele, of anderen 

 zullen , ook zonder deze gelykenis , een denkbeeld daar van konnen vormen. 

 Wanneer nu de V -inder jeheel uit zyn Kerker geraakc is , valt de deur weder 

 terftond achter hem toe, en zyn oude gewaad, de Rupfen- huid en 't Poppe- 

 vlies , blyven 'er in liggen. Doch hy klautert inderyl tegen den tak of den 

 wand, waar aan het Poppevlies hangt, omhoog; zet zich op de plaats , die tot 

 den wasdom zyner Vleugelen 't bekwaamde is; en blyft 'er een kwartier- uurs 

 of iets meer zitten, tot dat dezelven hunne behoorlyke grootte, fterkte en 

 fchoonheid bereikt hebben; waar na hy zyne Vleugelen, gelyk in de i4 de Fig. Fig. 14. 

 te zien is , te zamen vouwt , en kort daar na zyne bekwaamheid in 't vliegen 

 beproeft; het welk dan ook ten eerften zo wel gelukt, als of hy 'er zich lan- 

 gen tyd in geóeffend hadde. 



§• 11. 



Het onderfcheid tufTchen het Mannelyk en Vrouwelyk gedacht beftaat hier , 

 gelyk by alle Nacht- Vlinders, voornaamlyk in de grootte; hoewel 'er ook bui- 

 ten dat in de koleuren en tekeningen zeer veel verfcheidenheid te vinden zy. 



Dd 3 Het 



