2l ó TWEEDE CLASSE 



Tas. IV. een ruim verblyf te bewaaren , dagelyks tweemaal frifch voeder te geeven , 

 en V. en ze nu en dan met koud water te befprengen. Dit doende zal men ze ge- 

 lukkig ter veranderinge zien komen, en de waarheid van myn gezegde in al- 

 les beveiligd vinden. Men noemt ze den Paauw- Go^ Nach'; - Capel. 



De fchadelyke, gezellige, en re/l reept e Ring -Rups, 

 benevens haart verandering tol in 

 een Vlinder. 



§. i. - 



Ti». VI. "X 7ermits ons tegenwoordig Rupfen - gedacht , in andere Befchryvingen van 

 V Infe&en, onder den naam van Ring- Rupfen gevonden worck,zo oordee- 

 le ik het dienftig, en zelfs noodig, ook in dezen dien naam te behouden. Doch 

 het zal dan tevens niet ongevoegelyk zyn , te melden, wat eigenlyk aanleiding 

 gegeeven hebbe tot deze zonderlinge benoeming ; nademaal dezeA'e , als men 

 de Rups op zich zelve befchouwt , tamelyk ongerymd fchynt te weezen. De 

 Vlinders naamlyk, die uit deze Rups voortkomen, leggen altoos, in Augujittt 

 of September , hunne Eieren aan de kleine takjes ('er Boomen of Struiken rings- 



Fig. 7. wyze in 't ronde, even zo als ik in de 7 de Fig. onzer Tab. aantoone,( waarvan 

 ik echter in 't vervolg nog iets meer zal zeggen ) ; en van wegen die byzonder- 

 heid , welke men by geene andere foort gewaar wordt , is aan deze Rupfen 

 de naam van Ring • Rupfen gegeeven. 



§• 2. 



Deze is de tweede fchadelyke foort van Nacht- Vlinder -Rupfen, die in zom- 

 mige jaaren zeer fterk de overhand neemt; die wel byzonder in 't jaar 1742 

 boven anderen bekend geworden, en den Ooft- en Bofch- boomen zeer nadee- 

 lig geweeft is. Dezelve behoort onder het getal der Gezelligen , waar onder 

 doorgaans alle fchadelyke foorten gebragt konnen wordtn. Na dat de jonge 

 Rupfen uit de Eieren, waar in zy de Winterkwartieren gehouden hebben, ge- 

 kroopen zyn, het welk in 't laatfl van April, of ook in 't begin van May ge- 

 fchiedt, blyven ze aanvangkelyk aan het takje, waar aan ze gebooren zyn , 

 kort by elkander. Zy bakeren zich gaerne in den wJonnefchyn , en zitten dan 

 altoos met achter overgeboogen koppen. Zy bedekken en omtuinen haare ruft- 

 plaats met een fterk fpinzel. Wanneer ze haar voedzel moeten zoeken , ver- 

 fpreiden zy zich wel van elkanJer, doch niet verder dan de nood vereifeht; 

 en, den honger geftild hebbende, vereenigen ze zich terftond weder. Men 

 kan aan deze jonge diertjes, hoe klein ze ook mogen weezen, zo niet met het 

 bloot gezicht , ten minfte door een Vergrootglas , alle de tekeningen , die men 



aan 



