ber NACHT-VLINDERS. Tab. IX. 235 



van zommigen den Rupfen -Jaager genoemd, maar ook nog verfcheiden ande-T-us. IX. 

 re foorten van Kevers, als mede de groote Boom -Luizen; welken gezament- 

 lyk op de Rupfen aanvallen , die zy oordeelen te konnen overmeefteren , en 

 met hunne Angels weeten door te booren. Het is myn oogmerk niet in dezen 

 uitvoerig te handelen van die Roof-Infc£ten, devvyl ze onder byzondere Gas- 

 ftn behooren ; doch ondertuffchen kan ik niet nalaaten by deze gelegenheid, 

 gewag te maaken van een zeker wel bekend Infedt; dat men echter in de Rup- 

 fen niet zoeken zou, het welk ik voor de eerftemaal in onze Wilgen -Rups , 

 en naderhand ook in andere foorten , na haaren dood , gevonden hebbe. Die 

 is de zogenaamde Lindworm , dien men wel in verfcheiden Boeken befchreven 

 vindt; maar ten opzichte van welken, myns \veetens,nog niemand opgemerkt 

 heeft , 't gene my de gelegenheid thans aan de hand geeft , daarvan aan t& tekenen. 

 Wanneer ik naamlyk eens op zekeren tyd een groot getal Wilgen -Rupfen by- 

 een had en voerde, ftierven 'er veelen van, die meeftal Maden in 't lyf had- 

 den. Terwyl ik nu de dooden van de leevenden afzonderde, vond ik 'er on- 

 der de eerften ééne , die geheel uitgeteerd en breed was, en des niettegen- 

 {taande zich nu van vooren dan van achteren bewoog. Ik wift wel , dat deze 

 beweeging niet van de Rups zelve ontftaan konde , dewyl ze zekerlyk dood 

 was; ook had ik zulks nooit gezien van Rupfen, die met Maden behebt wa- 

 ren; derhalve dreef my de nieuwsgierigheid, om eene ontleding te beginnen, 

 om de oorzaak dezer ongewoone beweeginge te onderzoeken. Doch eer ik nog 

 een daar toe bekwaam Werktuig by de hand had, begonnen de Schepzels, die 

 in de Rupfen -huid verborgen zaten, 'er door te booren; en binnen een vier- 

 dedeel van een uur kroopen 'er 4 zodanige Lindwormen door verfcheiden 

 gaten uit. Zy waren aanvangkelyk nogdermaate fterk in elkander gewikkeld , 

 dat ik ten eerften niet zien konde, of het een eenig, of meer Diertjes waren; 

 en, om kort te gaan, ik wift niet, wat ik 'er in den eerften opflag van begry- 

 pen moeit. Eindelyk draaiden of kronkelden zy zich, elk byzonder , op die 

 wyze tezamen, gelyk een gloeiend Yzerdraad, dat men om een dun itokje 

 ilingert , en 't welk koud geworden en 'er afgedaan zynde , in die gedaante 

 blyft ftaan. Doch na dat zy zich volkomen omwonden, en een weinig meer 

 uitgeftrekt hadden, ftierven en verdroogden zy in korten tyd. De langftevan 

 dezelven was by de 7 duimen lang. Na dien tyd hebbe ik diergelyke Lindwor- 

 men , als gezegd is, mede in andere Infecten aangetroffen, en weete derelven 

 thans ook langer in 't leven te houden. Wel byzonder hebbe ik daar omtrent 

 nog waargenomen, dat ze meelt hun verblyf neemen in zodanige Infecten , 

 die op de Wilgeboomen leeven ; gelyk de groote Doom- Rups in de Eerfte 

 C laffe der Dag- Vlinders, Tab. I. , eene zekere foort van Springkhaanen , de 

 Schuim- Worm en andere meer, wier verblyf de Wilgeboomen zyn; van wel- 

 ke laatften op hunne plaats zal gefproken worden*. 



* Te weeten in liet Tweede Deel van dit Werk , onder het Artikel van de Springkhaanen 

 en Krekels, Tab. XXIII. K leeman*. 



Ge 2 De 



