233 TWEEDE CLASSE 



Tab. X den mg geelachtig- rood , maar de zyde hairen helder- geel zyn. De Kop de- 

 zer Rupfe is tamelyk klein, blinkend zwart van koleur, en voor aan den bek 

 met eene witte vlak getekend. Over het gantfche lyf is de grondverwe 

 der huid dof- zwart, doch onder aan omtrent den Buik, is dezelve iets 

 graaiuver. De Ringen van 't lyf zyn diep ingekorven , en ieder der- 

 zelven pronkt met zyne cieraaden, die ik nu uitvoerig befchryven zal. Bo- 

 ven op den rug llaat in ieder Lid, uitgenomen in het eerfte en laatfte, een 

 wit vlakje, het welk zich, naar maate dat de Rups in 't kruipen zich uitftrek- 

 ke of inkrimpe, nu grooter , dan kleiner vertoont. Op beide de zyden is ie- 

 der Ring voorzien met een ovaal - ronden en verheven knop , welke rondsom 

 geel bezoomd, en wiens gantfche rand met hairen bezet is. Aan den geelen 

 zoom dezer knoppen raaken voorwaarts even zulke witte vlakken , als 'er op 

 denrugftaan; en beneden dezelven, of wat meer naar den buik toe, loopt 

 'er eene geele linie langs het gantfche lyf heen. De roode hairen van den rug 

 reiken tot aan de plaats , daar de zyde • knoppen ftaan ; aldaar beginnen de geele 

 hairen , en deze gaan tot onder aan den buik. Doch in 't algemeen hebbende 

 hairen dezer Rupfe niet het derde gedeelte van de lengte der hairen van de Bee- 

 ren • Rups, Tab. I. dezer Claffe; ook zyn ze geheel ftomp en ftyf, als of der- 

 zelver puntjes met eene fchaar afgeknipt waren. Wat de Pooten aangaat , de 

 drie paar fpitze en het achterfte paar zyn zwart, en de 4 paar Buikpooten hel- 

 der - bruin. 



§• $■ 



Fig- 3. De Rups in de 3 <fc Flg. komt met de voorgaande, behalve in de koleur der 

 hairen, in alles overeen. Het gantfche onderfcheid beftaat bygevolg, gelyk 

 in de 3 de §. gezegd is, hier in, dat de hairen van den rug by de tegenwoordi- 

 ge geel, en de zyde -hairen witachtig zyn. Dus vindt men ook zomwylen , 

 onder die met roode hairen op den rug, eenigen,die witte hairen op -de zyden 

 hebben ; welk onderfcheid men dikwyls onder de Rupfen van één broedzel 

 ziet, dat men derhalve onder de fpeelingen der Natuurc- kan rekenen. On- 

 dertuflchen komen uit alle deze in koleur verfchillende Rupfen altoos eenerleie 

 Vlinders voort. Wanneer deze Rupfen aangeraakt worden, rollen zy zich, vol- 

 gens gewoonte der meefle hairige Rupfen , tezamen, en blyven een tydlang 

 dus liggen; doch als ze op eene vrye en gelyke plaats zyn, en iets haar na-, 

 dert, daar ze voor vreezen, zoeken zy 't gevaar door een fnellen loop te ont- 

 wyken, en zyn daar in zo behendig, als ik tot heden by geene andere foort 

 befpeurd hebbe. Wyders zal ik nog eene merkwaardige Eigenfchap van deze 

 foort van Rupfen melden ; waar van ik zelve in langen tyd geen rechte verze» 

 kering erlangen konde, tot dat ik allerhande proeven in 't werk gefteld had. 

 Ik hield veeltyds een gantfch Broedzel by elkander in ééne Doos, en befpeur- 

 de beftendig , by het openen van de Doos, een aangenamen geur, gelyk van 

 't Amber -Kruid, in 't Latyn Marum verum genaamd , behalve dat dezelve niet 

 zo doordringend is. Ik was wel verzekerd , dat deze geur niet van de Doos 

 kwame, - dewyl 'er te vooren niets geurigs in geweeft was, en ik 'er ook, voor 

 dat 'er de Rupfen ingedaan waren , geen de minfte reuk aan waargenomen 



had, 



