der N A C H T-V L I N D E R S. Tab. XII. 249 



hoedanig zy de uiterile middelen , om hunnen ondergang voor te komen , ge- Tab.XIL 

 bruiken, en elkander zelfs niet verfchoonen, als de nood aan den man komt, 

 om van honger te fterven. Ik hebbe, na deze moorddaadige gefchiedenis van 

 myne Ridderfpoor-Rupfen, hetzelfde ten opzichte van nog verfcheiden an- 

 dere Infecten ondervonden, waar van ik terbehoorlyker plaatze gewag maaken 

 zal. 



§■ 2. 



Dit voor af aangemerkt hebbende , zal het nu verder noodig zyn eene korte 

 btfchryving te geeven van de Kentekenen onzer Rupfe. Op 't allergrootfte , 

 waar toe zy zeer langkzaam geraakt, is ze niet meer dan i-k duim lang. Doch 

 dewyl 'er, de grondverwe aangaande, heldereren donkerer foorten zyn, zo 

 hebbe ik, op de XII Je Tab. twee Figuuren ontworpen; niet zo zeer om het 

 onderfcheid der gedaante , als wel dat der koleuren aan te toonen. De grond- 

 verwe van deze Rupfen is tuffchen graauw en Violet - blaauw ; welke koleur al- 

 leen aan de eene iets bleeker dan aan de andere is. De Rups in de 1 fte Fig. ft* %. 

 is de donkerde, gelyk men zien kan, en de grondverwe der andere valt eenig-en 2. 

 zins in 't roozen-roode. Vermits deze beide nu in de overige Eigenfchappen, 

 die ik befchryven zal , volkomen overeenkomen , behoeve ik my by elk in 't 

 byzonder niet op te houden. De huid dezer Rupfe is zo glad , dat men 'er 

 geen het minfte hairtje op befpeure. De Kop is middelmaatig groot, en de 

 overige leden zyn , ten aanzien der dikte , weinig van elkander onderfcheiden. 

 Boven op dezelven ziet men , kort aan den hals , twee zwarte vlakjes ; meer 

 voorwaarts, naar den bek toe, ftaan drie andere diergelyke nevens elkander; 

 en eindelyk, geheel onder aan den bek, is 'er nog een paar te zien. Vanden 

 kop af tot aan de achterfte pooten is 'er op ieder zyde eene Zwavel • geele iets 

 breede linie, of ftreep. De tufTchenruimte dezer beide liniën, ofeigenlyk de 

 rug der Rupfe , is met even zulke zwarte vlakjes , als de Kop , ordenlyk en 

 cierelyk bezet; welker getal echter niet op alle Ringen evenveel is. Vermits 

 ik nu, betreffende dit onderfcheiden getal der vlakken of punten, op de on- 

 derfcheiden Ringen by alle Rupfen dezer foorte eene regelmaatige en onveran- 

 derlyke ordening befpeurd hebbe; zal het der moeite wel waardig zyn , dat ik 

 dezelve wat naauwkeuriger aantoone. De Hals, of eerfte Ring, heeft, tus- 

 fchen de geele liniën , 4 vlakjes , die als in een vierkant ftaan. De beide daar 

 op volgende Ringen hebben 'er ieder 8, naamiyk vier groote, in dezelve orde 

 als aan den hals, en dan nog, achter aan de inkerving, vier kleiner, ftaande 

 in eene rei nevens elkander. Op alle de overige Ringen telle ik 6 diergelyke 

 zwarte vlakjes , en wel in dezervoegen , dat 'er aan beide de inkervingen twee 

 langwerpige tegen over elkander, en, midden tuffchen deze beiden, vier ronde 

 vlakjes itaan; maakende dus te zamen een zeshoek uit. Op den laatften Ring 

 zyn deze vlakjes iets anders geplaatft. Dit groot getal vlakjes , zo ordenlyk 

 verdeeld en zo wel geregeld gefchikt , geeft reeds op zich zelve aan deze Rups 

 een groot cieraad ; 't welk des te meer opmerking verdient, dewyl de Natuur 

 daarin zelden of nooit van deze haare regelmaaügheid afwykt. Doch dit zyn 



ijle Deel. ijle Stuk. Ij nog 



