27 8 N A D E R I C II T. 



ve zich geneert, afbeelden mccjl, dctoyl ik dus doende myne Plaatcn niet alken 

 een byzonder cieraad en fchoenhcid kimde byzetten , maar ook den Leezer met een 

 cpjlag van 't oog bet voeder der Rap/e kennclyker zoude maaken. Op het eerfte punt 

 zal ik antwoorden , dat myne Hiftorie der Infeclen geen Kruidboek is , en dat 

 zulk een Byvverk het Hoofdwerk veel afbreuk doen zou. 't Is wel waar, dat ee- 

 ne fchoone Bloem of Struik van een Gewas, tuffchen de andere figuuren, niet 

 kwaalyk zou ftaan ; maar dit onnoodige zou meerendeels zo veel plaats weg- 

 neemen , dat 'er voor het noodige geen plaats overbleeve ; of ten minften dat 

 het hier of daar in een hoek gefchooven moeft worden. Het Oog zou alsdan 

 ook terftond op de Bloem vallen ; daar het in tegendeel noodzaakelyker zy, dat 

 het zich eerft een tydlang op het InfecT:, als de Hoofdzaak, veftige. Voorts 

 is 't, by eenige Rupfen, in 't geheel niet mogelyk, om het Kruid, dat zeee- 

 ten , op dezelfde Plaat af te beelden ; doordien menigmaal een enkel Blad daar 

 van zo groot is als de gantfche Plaat ; waar zou dan het Infecl bly ven ? Wilde 

 men nu zodanig een blad of Kruid verkleinen , en echter de Rups levens- 

 grootte daar op brengen, hoe onnatuurlyk zou dat zyn? Het tweede punt be- 

 treffende, om naamlyk het Voeder der Rupfe des te bekender te maaken; dit 

 is mede met weinig omflag te beantwoorden. Vooreerft zyn de GewalTen , 

 waar van de Rupfen leeven, louter inlanclfche, en meeftal van de allerbekend- 

 ften. Ten anderen noeme ik immers dezelven altemaal by hunnen gewoonly- 

 ken Naam; en is 'er dan iemand, dien dit of dat Gewas niet bekend is, die 

 kan een Kruidboek opflaan ,en het zich daar door beter bekend maaken, dan door 

 een ftruik of enkel blad, dat ik hem afgebeeld vertoone. En eindelyk, hoe 

 menigmaal zou ik niet één en 't zelfde Kruid ter markte moeten brengen, de- 

 wyl zo veelerleie Rupfen van eenerlei gewas leeven ? Zoude ik in deze zaak 

 wel een beter vonnis te wachten hebben , dan 't gene de Heer Frifcb , te Ber- 

 lyn, over den Engelfchen Miniatuur- Schilder , Albyn , geveld heeft? Na dat 

 g'emelde Heer Frifcb in Albyns Natuurlyke Hiftorie der Engelfche Infeclen den 

 Witten Hagedoorn 18 maal, den Zwarten 10 maal, en de Eike bladeren 20 

 maal afgebeeld had gevonden , fchryft hy (in de Voorrede van het IV de Deel 

 zyner Infe&en - Befchry ving ) : Albyn , of de Geleerde , die hem het mee [Ie toege- 

 bragt heeft, moet in recht Doornige Landflreeken van Engeland geraakt zyn. Ik wil 

 niet gaerne andere Natiën van het heerlyk en vruchtbaar Land , waar in ik 

 woone,dus laaten oordeelen. 



Zeker buitenlandfche Geleerde, dien ik de eere niet hebbe, noch bynaam , 

 noch in perfoon , te kennen , fchoon ik uit zyne Schriftlyke opgaave wel be- 

 fpeuren konne, dat hy een groot Liefhebber en Kenner der Infeclen is; deze, 

 zegge ik , heeft my , als een der voornaamfte flukken , waar door myn Werk aan- 

 genaamer kon worden , ook aan de hand gegeeven : Dat ik altoos by elke Rups 

 die fort van Shripivespen , Muggen , of andere Infeclen moe/i afbeelden , van wel- 

 ken de Rups met Eieren belegd of omgebragt wierd. Het gene ik hier boven , ten 

 opzichte der Kruiden en GewalTen , geantwoord hebbe , naamlyk , dat dezel- 

 ve, als een bloot Bywerk, het Hoofdwerk menigmaal afbreuk doen, dat ze te 

 veel plaats beflaan zouden , dat ik eenerlei tak of blad te dikwyls vertoonen 



moeft j 



