DER N A C H T-V L I N rr E R S. Tfl^. XVIII. ijig 



eTe verwiffeling van huid onderworpen zy, is zeker; en ik ben 'er door myn Ta!h 

 eigen gezicht van overtuigd; dewyl ik haare afgelegde huiden meer dan eens XVilI/. 

 in de Doos, waarin ik ze bewaarde en opkweekte, gevonden hebbe. Voor 

 dat ik het rechte verblyf en voedzel dezer Rupfen wifte, en toen ik nog met 

 het vooroordeel ingenomen ware, dat alle Rupfen bladeren of Kruid moeften 

 eeten, wilde ik eens eenigen derzelven in een Glazen verblyf opvoeden. Maar, 

 Da dat ik ze 'er naauwlyks ingedaan had , en iets zocht om 'er het Glas mede 

 toe te dekken , waren 'er reets weder een paar uitgekroopen. Vermits ik nu 

 niet begrypen konde, hoe zy tegen het gladde Glas op zo ras in de hoogte ge- 

 komen waren , het welk andere Rupfen ondoenlyk zou vallen; deed ik ze we- 

 der in 't Glas, en lette naauwkeurig op, hoe zy 't maaken zouden, om 'er an- 

 dermaal uit te komen. Maar ik zag wel haall, dat het door middel van een 

 konftwerktuig gefchiedde : want zy maakten , door een uit haaren Bek getoo- 

 gen draad , een welgefchikten Trap, of foort van Strik ladder, langs welke zy 

 naar boven klauterden. Ik hebbe het der moeite wel waardig geoordeeld, om 

 van dez^ Eigenfchap der Rupfen een duidelyker begrip te geeven, en ten dien ~^ 

 einde de 3'^'-' Ftg. ontworpen. De Letter b wyH het punt aan , alwaar de Rups iV«. fc, 

 haaren draad eerfl vaft maakt ; van hier trekt zy denzelven dwars over tot aan Lett. c» 

 c. Na dat ze hem daar weder vaftgehecht heeft , keert ze te rug tot aan d. en d. 

 van daar tot aan e. enz. tot dat ze komt aan Lett. ƒ en g, of wel ter hoogte^"'' '° 

 van den rand van 't lichaam , 't geen ze beklimmen wil. Deze heen en we-''' *' 

 der getoogen draad dient haar, als gezegd is, tot een trap of ladder, door mid- 

 del van welke zy , van trap tot trap , recht op om hoog klimt. Aldus zag ik , 

 tot myne verwondering , hoe bekwaamlyk deze Dieren uit het Glas willen te 

 komen; en deze omftandigheid leerde my te gelyk, hoedanig het by andere 

 Rupfen toegaat , die in 't kruipen draaden fpinnen , en daar door , met weinig 

 moeite, van de eene plaats tot de andere geraaken. Op dat nu myne gevange- 

 nen my niet weder ontfnappen mogten , bond ik een Papier over 't Glas heea, 

 na dat ik 'er eerfl een houten dekzel opgedaan had. Maar het duurde niet 

 lang, of ik zag my genoodzaakt op een valler bewaarmiddel te denken. Want 

 de Rupfen doorknaagden het hout, en zochten het dus op nieuw met de vlucht 

 te ontkomen. Dienvolgens veranderde ik het houten dekzel in een blikken, en 

 bond hetzelve vafl op het Glas. Dus was haar nu alle mogelykheid van t3 

 ontvluchten wel benomen; maar ik had die voorzichtigheid niet lang noodig, 

 dewyl myne Rupfen, als boven gezegd is, uit gebrek van behoorlyk voeder» 

 van honger flierven. 



§. 6, 



Ik ben op het einde der 2 ^^ §. by die omflandigheden gebleeven , dat ik oor- 

 deelde, dat myne onderde Eiken -fchorfie gevonden en t'huis gebragte Rup- 

 fen voor haar geheele leven bezorgd waren; doordien ik ze, benevens etlyke 

 groote (lukken van de fchors, waar in ze gezeten hadden, in een ruim verblyf 

 bewaarde. Maar zy maakten my den tyd by zonder lang; blyvende niet alleen 

 den geheelen Zomer, maar ook den volgenden Winter onveranderd over^ 

 waar uit ik befpeurde, dat deze Dieren, tot hun volkomen wasdom en veran- 



Nn 3 . dé-?- 



