DER N A C H T-V L I N D E R S, Tab. XIX. jpj 



grootflen daar onder , uitgeftrekt zittende , zyn byna 2 J duim lang, en meer T ar. 

 dan middelmaatig dik. De Kop, dien ze in 't kruipen doorgaans wat vooruit XIX. 

 lleeken , is voor van onderen ?eer vlak verwulfd. De derde Ring na den Kop 

 heeft van boven eene fpits toeloopende hoogte, tegen welke de beide 'er naaft 

 aan grenzende Ringen, te weeten de tweede en vierde, fchuins oploopen. De 

 Rups kan deze verhooging nu grooter maaken , dan kleiner, naar dat ze naam- 

 lyk in 't kruipen meer uitgeftrekt, of in 't zitten meer te zamen gekrompen is. 

 Van achteren, en boven de lange Staart- fpitzen, flaan een paar korte zwarte 

 uitReekende punten, die eigenlyk het einde van 't laaifle lid uitmaaken. On- 

 der deze is de opening , waar door de Rups zich van haare vuiligheid ontlafl:, 

 terwyl ze altoos by die gelegenheid haar Achcerlyf optrekt. De Rug fchynt 

 geheeel vlak en aan beide de zyden iets uitgezet, dat men in de afbeeldingen 

 beft kan waarneemen. Hier in nu beftaat het voornaamfte, dat van de uiter- 

 lyke gedaante onzer Rupfe te zeggen is. Het gene ik 'er nog by aan te mer- 

 ken hebbe , komt hier op uit , dat de tegenwoordige Rups met twee knopjes 

 achter aan den Kop ter waereld komt, die haar eene kluchtige gedaante gee- 

 ven; dewyl men dezelven by een paar Ooren vergelyken kan. Deze Oorennu 

 zyn in 't begin, zo als ook de Staartfpitzen , naar geraade van 't overige lyf, 

 zeer groot, en rondsom met korte hairtjes bezet; gelyk de Ooren van veele 

 viervoetige Dieren met hairen bewaffen zyn. Wanneer de Rups voorts haare 

 eerfte en heel bruine huid (zie de i '"= en 2'^^ ■^''^- ) afgelegd heeft, blyven F/^-. r. 

 wel de Oorvormige hoogzels aan den Kop, maar zy verliezen de bovengemeU f^" 2* 

 de hairtjes, en zyn dan glad, gelyk in de 3 <■« Fig. te zien is. Doch de gant- Fig- 3« 

 fche bovenvlakte van den rug, mitsgaders de zogenaamde Ooren, blyven zo 

 bruin als voorheen. Het voorfte deel van den Kop daarentegen wordt helder- 

 bruin, en krygt tot cieraad een ingedrukten driehoek, die ook naderhand, 

 hoedanig de Rups zich verandere, altoos zichtbaar blyft. De beide zyden van 

 't lyf verkrj'gen dan eene groenachtig- geele koleur; en, nadat de Rups on- 

 der dit gewaad weder een tydlang voortgegroeid is, tot dat haar die huid an- 

 dermaal te naauw wordt , werpt ze dezelve weder af; ze verfchynt daar op in 

 een nieuw gewaad , waar aan men geen ander onderfcheid kan ontdekken , dan 

 dat de koleur der zyden iets groener is dan te vooren ; als mede dat 'er in ie- 

 der lid een geel ftreepje, en naaft den bruinen rug ter wederzyde een fmal wit 

 boordzel gezien wordt. De knopjes of ooren zyn 'er ook nog in die gedaante, 

 en zo groot als voorheen. Dit alles is in de 4''^ Fig. duidelyk te zien. Onder %• 4. 

 deze huid begint de Rups nu eerft merkelyk te groeien; want zy wordt nog 

 eens zo groot, eer ze haar laatfte en fchoonfte kleed aantrekt; waar van wy 

 nu, met de befchouwing der 5 ^^'^ en 6^-' Fig. het noodige melden zullen. De Fig. 5. 

 genegen Leezers konnen het onderfcheid, in deze beide Figuuren, tenopzich-en 0. 

 te der koleuren en tekeningen , met een opflag van het oog ontdekken. Der- 

 halve zaiik alleenlyk voorafzeggen, dat de 5'''^ Fig. het Manlyk, en de 6^^ 

 i';g. het Vrouwlyk ■ gedacht aantoone, met verzekering, dat dit voorgeeven 

 niet enkel op vermoeden , maar op de wezenlyke ondervinding gegrond zy. Ik 

 zal hier aan 't Manlyk geflacht den behoorlyken voorrang geeven , en de 5 '^'^ ^'S- 5- 



Ftg. 



