304. ■ TWEEDECLASSE 



Taï. eene eigenfchap is van den Vlinder, die op de volgende Tab. afgebeeld wórdt; 



XX. gelyk van meer andere foorten, wier afbeelding en befchryving hier na vol- 

 gen zal. De Voorpooten van den tegenwoordigen zyn donkerer of bruiner , 

 dan de overige twee paaren , wier koleur graauwachtiger is. Dat nu deze Vo» 

 gels, na dat ze door de vermenging hun gedacht voortgeplant hebben, hun lee- 

 ven eindigen , daar omtrent hebben ze met alle anderen een en 't zelfde 

 noodlot. 



De kleine, bairigey zzu^rte, rood -gejl reepte en wit ge- 

 vlakte Rups, benevens haar e verandering 

 tot in een Vlinder. 



§• r. 



Tab. T^eze Rups is in 't Voorjaar en den Zomer op allerhande Ooftboomen , als 

 XXf. JL/ ook op den Witten Haagdoorn en allerleie foorten van Wilgen te vinden. 

 Zy komt in den laaten Herfll uit haar Ei *, en als de invallende Winter koude 

 haar overrompelt , kruipt ze in de holen en fpleeten der boomfchorfe , verbergt 

 zich in een bruin Spinzel , dat tamelyk digt is , en haar tegen den vorfl en de 

 vochtigheid ter befcherminge dient. Zo dra nu de knoppen aan de boomen in 

 't voorjaar beginnen uit te botten , en de warmte der Zonne tot in 't Winter- 

 kwartier der Rupfe doordringt, komt zy weder voor den dag, en zoekt haare 

 fpyze op. Wanneer de kleine Rupsjes zich in den Herfft verfchuilen , zyn ze 

 niet veel meer dan \ duim lang, en komen ook in 't Voorjaar zo groot weder- 

 om te voorfchyn ; waar uit men, niet zonder verwondering, ziet, dat deze 

 kleine Schepzelen, zelfs in den Rupfen - ftand , zo lang zy niet aan 't groeien 

 zyn , geene fpyze of voedzel noodig hebben ; en derhalve is 't des te minder 

 te verwonderen, dat de Poppen zo lang zonder voedzel konnen leeven. Na 

 verfcheiden veranderingen van huid, waar by inde tekeningen echter geen zon- 

 derling onderfcheid gezien wordt, geraakt zodanig eene Rups tot de grootte, 

 waar in dezelve op 'lab. XXI. in de i ''= Fig afgebeeld wordt, dat is omtrent 

 een duim lang. Het Lyf is middelmaatig en overal genoegzaam even dik De 



grond- 



» In do Maand Auguflus des jaars 1765. vond ik op de onderfte zyde van 't blad van een Ap- 

 pelboom , by een geel hairftof, waar meJe de Vlinder de eieren, die 'er onder lagen , 

 doch reets ledig waren, overtoogen had, etlyke jonge Rupsjes, die dat blad op deze zyde 

 beknaagden , en mogelyk nog niet lang geleeden uit deze Eier'chaalen gekroope.n 

 waren. Want haare grootte was naauwlyks eene linie van een Rhynlandfchen duim. Ze 

 waren allen meteen zwarten Kop voorzien, hairig, en, fchoon ze op die «vyze .getekend 

 waren , als de Heer Riifel dezelve hier befchryft, waren echter li.iare roodc tekeningen noi; 

 20 rood niet, en veel meer Oranje -geel; doch dezelven wierden, met de toeneemende 

 grootte der Rupfen, rooder. Klelmakw. 



?'.?• I. 



